Arşipel

Yeni sevgilim OpenSUSE... :)

2011-11-08T23:01:00.003+02:00

Bloğa uzun zamandır bir şey yazamamıştım. Mehmet Bey'in meşhur GAROVA'sını ziyaret edince hadi dedim bir şeyler karalayayım...

Hayatımda bir değişiklik yok. Aynı tas aynı hamam... Şükür ki sağlık sorunlarımızda yok ki sanırım en önemlisi bu. Yani bu tarafta asayiş berkemal... Ne yazsam diye düşünürken hadi dedim OpenSuse'den bahsedeyim...

Uzun zamandır Linux dağıtımlarını kullanıyorum. Ancak yeni yeni popülizmin bu tarafta da geçerli olduğunu anlamaya başladım. Debian, Mint, Ubuntu, Pardus... Ancak hiç kimse OpenSUSE'den bahsetmiyordu. Tesadüf sonucu bir Google aramasında tanıştım kendisi ile. Kurmadan önce sanal makinede denedim, mesela benim rt2870sta modülünün akıbetini araştırdım vs. vs. Tamam, kurulmaya hazırdı kendileri...

4.7 GB'lık bir kurulum DVDsi var. Göz korkutan bir büyüklük. Ama bunun nedeni tam 4 adet masaüstü yöneticisi ile birlikte gelmesi. OpenSUSE'nin bende artı kazanan ilk özelliği bu. Seçimi sana bırakıyor ve ön tanımlı olarak her ne kadar KDE işaretli olsa da yine de sana soruyor hangi masaüstü yçneticisini kuracağını. Kurulum çok basit. Linux dağıtımlarının kurulum mantığı ile ilk kurulum yapılabiliyor. Elbette uzmansanız otomatik kurulum yerine farklı bir şekilde de kurulum yapabiliyorsunuz. Kurulumdan sonra da otomatik konfigürasyon seçeneği ile sisteminiz konfigüre ediliyor. Ama isterseniz siz kafanıza göre de bunu yapabiliyorsunuz.

İlk dikkati çeken Yast. Sistemi yönetebilieceğiniz çok ama çok kullanışlı bir araç. En çok hoşuma giden de başlangıçta hangi modülü etkinleştireceğinizi sadece modülün adını yazarak yapabilmeniz. "sudo modprobe.d xxxxxx" işlevi gibi. Ancak bazı modüllerde bu işe yaramıyor. Debian'da rt280sta modülü için bunu yapabilmeniz için bir sayfa şey yazmanız gerek. Ubuntu'da iki adet dosyayı düzenleyerek bunu yapabiliyorsunuz. (10.10'da öyleydi. Sanırım 11.04 ve 11.10'da da durum karışık) Velhasıl OpenSUSE burada bariz bir fark atıyor. Rakiplerine diyeceğim ama açıkçası kullandığım dağıtımlar içerisinde rakibinin de olmadığını düşünüyorum.

Son kullanıcı için OpenSUSE biçilmiş kaftan. Macera arayanlar, bu işi iyi bilenler ya da sadece hava olsun diye Arch vb. dağıtımlar kullananlar olsa da eğer yurdum bilgisayar kullanıcısı iseniz OpenSUSE harika. OpenSUSE felsefesini gerçekleştiren bir dağıtım bana göre...

"... Linux'un her yerde kullanımını amaçlayan bir topluluk projesidir. The openSUSE Projesi openSUSE'a ücretsiz ve kolay erişim sağlamaktadır. Burada, hepsinin de amacı dünyanın en kullanışlı Linux'unu yaratmak ve dağıtmak olan bir kullanıcılar ve destekleyiciler topluluğu bulabilir ve bu topluluğa siz de katılabilirsiniz."

Haydi OpenSUSE'ye...

Deniz büyüyor...

2011-04-26T09:56:00.002+03:00

6 yaşında... Fark etmesek de büyüyorlar işte. 23 Nisan'da gösteri bile yapıyorlar... Hem de bir sürü insanın önünde.

Hepsinde inanılmaz bir heyecan ancak aynı zamanda da oldukça profesyoneller.

Bir Aceminin Gözünden GNU/Linux

2010-12-08T12:06:00.002+02:00

Elektronik ortamda da olsa bir dergide ilk kez bir makalem yayınlandı. :)

Bir Aceminin Gözünden GNU/Linux adlı makalemi okumak isterseniz buraya tıklayıp E-Dergi'nin 26.sayısını indirmeniz yeterli.

Linux (GNU/Linux) Sadece Bir İşletim Sistemi midir?

2010-12-01T09:23:00.002+02:00

Değildir...

Bloğa uzun zamandır bir şey yazmamıştım. Açıkcası ilgi çekebilecek, farklı bir şey de yapmamıştım. Ancak bu monotonluğa bir son vereyim ve belki okuyan çıkar düşüncesi ile bu bağlantıyı vereyim dedim. Boş bir vaktinizde okuyun, bir şey kaybetmezsiniz.

...Siz kabul etmesenizde, özgür yazılımlar ve Linux sizin kullanmanız için hiç bir karşılık beklemeden size sunulmuş birer hediyedir. Sizin malınızdırlar, ve ona sahip çıkmak ya da çıkmamak özgürlüğü de diğer tüm özgürlükleriniz gibi sizin elinizdedir. Bu akım ve bu akımın ürettikleri, toplumların refah seviyesini yükseltmek için çalışan bilime ve gelecek nesillere bir mirastır....

Yazının tamamını okumak için lütfen tıklayın.

Baba Ocağı ve Bir Akşam Yemeği...

2010-08-03T08:38:00.021+03:00

Pazar akşamı babamlardaydık. Makine de yanımdaydı. Aklıma geldi. Neden doğup büyüdüğüm yeri tanıtmayayım?.. Bir kaç fotoğraf çektim. Akşam yemeğinde b*oklu kebap vardı. Sardalyenin yenilebilecek en güzel hali. :) Hadi dedim bunu da koyayım ve en son mangal ateşinde pişen kahveyi de ilave etmeyi unutmayayım.

Baba Ocağınına girdiğinizde gördüğünüz şey böyle bir şey.

Bu da tam tersi istikametten çekilmiş bir fotoğraf.

Portakallık... Kendimi bildim bileli var olan portakal ağaçlarımız vardır. Arka avluda denilebilir buraya.

Şimdi evin içinden çıkıp arka "Harım"a geçelim. Burda yine kendimi bildim bileli var olan bir "dam" var. Küçüklüğümde annemlerin inekleri olduğunu, annemim tereyağı yaptığını hatırlarım. Damda şu anda bizim eski eşyalarımız odun vs. var.

Bu da damdan aşağıya doğru iki farklı görüntü.

Fırınımız. Burda pişen ekmeklerin tadı hala damağımdadır. Hele annemin yaptığı "kalata"denilen çiğ yumurtanın üzerine hamur sarılarak fırında pişirildiği katığı ve ekmeği aynı anda temin edilebilen harika yiyecek... Bu fırının yıkılmasını engellemek lazım.

Kümes... Bir zamanlar cıvıl cıvıldı bu kümes. Babam tilki, gelincik gibi hayvanların peşinden az koşmamıştı bu tavuklar yüzünden...

Veee akşam yemeği. B*klu kebap...

Ardından kahve faslı. Çok sıcaktı. :)

Hoşçakal Enişte...

2010-07-09T21:52:00.000+03:00

Ateş düştüğü yeri yakıyor..

Bu sefer tam da bizim tepmize düştü.

Ablamın 52 yaşındaki eşi eniştem Dr. Mustafa Kemal BARAN'ı 06.07.2010 Salı günü öğle saatlerinde kaybettik. Beyin sapında oluşan bir pıhtı nedeni ile yine doktor arkadaşlarının söylediği üzere milyonda bir olabilecek bir sebepten...

Bu saatten sonra yapacak hiç bir şeyimiz yok.

Hayat devam ediyor...

MERKODER Mersin Balıklarını Koruma ve Yaşatma Derneği

2010-06-28T20:42:00.004+03:00

Mersin balıkları, dünya sularında 27 tür, ülkemiz sularında 5 türü bulunan ve biyolojik çeşitlilik açısından çok değerli balıklardır.

Yaklaşık 200 milyon yıldır dünya üzerinde mevcut olan bu balıklar, 20. yüzyılda başlayıp ne yazık ki giderek artan hızla devam eden insan kaynaklı çevresel bozulmalar (üreme ve yaşama alanlarının tahribi, kirlilik, usulsüz avcılık) nedeniyle yaşam mücadelesi vermektedir.

Doğal olarak bulunduğu bir çok yerde olduğu gibi Karadeniz’de de yok olma tehlikesiyle karşı karşıya olan mersin balıklarının neslinin devamının sağlanmasına katkıda bulunmak üzere Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Trabzon Su Ürünleri Merkez Araştırma Enstitüsü yürütücülüğünde, Sinop Üniversitesi Su Ürünleri Fakültesi, İstanbul Üniversitesi Su Ürünleri Fakültesi ortaklığında ve Mersin Balıklarını Koruma ve Yaşatma Derneği (MERKODER) işbirliğinde 1 Ocak 2006 tarihinde başlayan “Mersin Balıkları Populasyonlarının Mevcut Durumlarının Belirlenmesi ve Yetiştiricilik İmkanlarının Araştırılması” adlı proje, 31 Aralık 2009 tarihinde sona ermiştir.

Ülkemiz sularında bulunan mersin balığı türlerinin son durumlarının belirlendiği, genetik yapılarının incelendiği, mevcut ve alternatif koruma stratejilerinin değerlendirildiği ve mersin balıklarının kültürüne yönelik çalışmaların başlatıldığı dört yıl süren bu çalışmada, 1990’lı yılların başında ülkemiz sularında var olan 5 türden günümüzde sadece üç türün (Acipenser gueldenstaedtii, Acipenser stellatus ve Huso huso) halen kıyılarımızda bulunduğu tespit edilmiştir.

Bu durum, 1996 yılından itibaren avcılığı yasak olan mersin balıklarının sadece av yasakları ile yeterince korunamayacağını ve koruma konusunda daha etkin stratejiler belirlenmesi gerektiğini göstermektedir.

Yard. Doç. Dr. Yakup ERDEM (Mersin Balıklarını Koruma ve Yaşatma Derneği Başkan Yardımcısı ve Sinop Su ürünleri Fakültesi Öğretim Üyesi)

*************************************************************************************************

Mersin balıklarını korumak, yetiştiriciliğini yapmak ve bu balıkları ve bu balıkların önemini halka anlatmak için kurulmuş bir dernek var. MERKODER.

Derneğin web sayfasına bu adresten ulaşabilirsiniz.

Yeni açılmış olan Facebook sayfasına da bu adresten ulaşarak onlara destek verebilirsiniz. Hatta bu konu ile ilgili poster, slogan vb. medyaları eğer arzu ederseniz ulaştırabilirsiniz.

Desteğiniz ve ilginiz için şimdiden teşekkürler.

Linux neden daha iyidir?

2010-04-27T11:41:00.002+03:00

Linux neden daha iyidir? Öğrenmek için tıklayın...

Linux kullanmak için 10 neden.

2010-04-27T11:03:00.003+03:00

Kaynak: Milliyet

Daron DEDEOĞLU

LINUX'un 18. yaşına girdiği şu günlerde, ne kadar gelişip değiştiğini görmek için tek yapmanız gereken ona bir şans vermek. Biz de bu ortamı sağlamak için sizlere "Linux'u denemek için 10 neden" sunuyoruz. Umarız biz nedenlerimizi sıraladıktan sonra sizler de bu dur durak bilmeden gelişen sözde alternatif(!) sistemi denemeyi ciddi anlamda düşünürsünüz.

Linux'un "capcanlı" teknolojisi sayesinde onu denemek, kullanmak ya da kurcalamak için sabit diskinize kurmanıza gerek kalmaz. Optik sürücünüz ve minimum 512 MB belleğiniz varsa Live CD/Canlı Sürüm olarak dağıtılan Linux türevlerinden dilediğiniz bir tanesini sisteminizde misafir edebilirsiniz. Üstelik canlı sürümleri sisteminize kurmaya kalktığınızda bilgisayarınızı kullanma özgürlüğünüz kısıtlanmaz. Yani siz Linux'un çoklu masaüstü özelliği sayesinde, bir masaüstünde Linux'unuzu kurarken diğer masaüstünüzde internette gezebilir, faturalarınızı ödeyebilir, arkadaşlarınızla sohbet edebilir ya da ofis işlemlerinizi gerçekleştirebilirsiniz.
Linux dağıtımları bir ev kullanıcısının ihtiyaç duyacağı hemen her türlü yazılımı ve daha fazlasını beraberinde; yani kurulum medyasının içerisinde getirir. Bu nedenle temel sistem kurulumu ve sonrasında ofis, oyun, anlık mesajlaşma, e-posta istemcisi veya geliştirme ortamları gibi paket yazılımları arayıp kurmakla uğraşmazsınız. Tüm ihtiyaçlarınız yaklaşık 30-35 dakikada sabit diskinizde yerini alır.
Linux özgür ve esnektir. Sizi geliştiricilerinin ya da dağıtıcılarının tercihlerine mahkum etmez. Linux dünyasında hemen her yazılımın (hatta grafiksel masaüstü ortamlarının bile) onlarca muadili/ alternatifi vardır, ve bunlardan dilediğinizi kurmak sadece birkaç dakikanızı alır.
Linux günümüzün birçok standardına tam uyumludur. Örneğin ofis belgelerinin uzantılarında, fontlarda ya da Flash gibi standartlaşmış teknolojilerde sizi zora sokmaz. Üstelik günümüzde birçok popüler yazılım geliştiricisi ürünlerinin Linux sürümlerini de çıkarmaktadır.
Linux çok kararlı ve güvenlidir. Sistemin en hayati bileşenlerini dahi güncelleseniz, değişiklikleri görebilmek için bilgisayarınızı yeniden başlatmak yerine sadece yenilenen bileşenleri durdurup çalıştırmanız yeterlidir. Linux sisteminde kullanıcı yönetici haklarını sadece ihtiyaç duyduğunda çağırdığından dolayı, sistem dosyalarına erişme/yazma/silme işlemleri üçüncü parti yazılımlar aracılığından kullanıcının haberi (ya da izni) olmadan gerçekleşmez. Bu nedenle virüs yazarları Linux'u hedef almazlar. En azından şimdilik
Linux mükemmel bir geliştirme ortamıdır. Hemen her dil için güçlü IDE'lere sahiptir ve kendisi de açık kaynak felsefesiyle topluluk tarafından geliştirildiğinden belgelemeler ve yardım dosyaları çok çeşitlidir. Üstelik birçok dilde geliştirme yapabilmek için ek yazılımlar kurmanıza gerek yoktur. C/C+ + , PHP, Python, Java ya da Ruby gibi diller ön tanımlı olarak çoğu dağıtımın kurulum listesinde yer alır.
Linux görselliğe önem verir, eğlencelidir ve en janjanlı işletim sistemi olarak karşımıza çıkar. Linux, popüler masaüstü ortamlarına ön tanımlı olarak sağladığı görsel efekt motorları sayesinde düşük sistem gereksinimleriyle göz kamaştıran efektleri kullanmanızı sağlayarak size monotonluktan uzak bir kullanım sunar. Üstelik Look'n Glass gibi masaüstü ortamları sayesinde dünyanın ilk ve gerçek 3D masaüstü kullanımını kullanıcılarına sunar.
Linux açık kaynak ve özgür yazılım felsefesiyle yoğrulmaktadır. Bu sayede hem kodlarının her bir satırı binlerce profesyonel geliştiricinin denetiminden geçer, hem de isteklerinize uyacak şekilde tekrardan düzenlenebilir. Bu sayede günümüzde yüzlerce farklı amaca hizmet etmesi için geliştirilmiş, sayısız Linux dağıtımı vardır. Üstelik buların büyük bir kısmı ücretsizdir.
Linux'un diğer açık kaynak projelerle arası çok iyidir. Bunlardan birisi de Windows uyumlu yazılımların/oyunların Linux ortamında çalışmasını sağlayan WINE projesidir. Küçük ve ücretsiz olan bu yazılım sayesinde popüler oyunlardan Photosop'a kadar birçok yazılımı kullandığınız Linux dağıtımı üzerinde çalıştırabilirsiniz. Üstelik Linux sunduğu ücretsiz sanallaştırma yazılımları sayesinde yüksek kapasiteli bilgisayarlarda birden fazla farklı işletim sistemini çalıştırmanıza da olanak verir.
Linux diğer işletim sistemlerinden farklı olarak donanım sürücülerini beraberinde getirir. Sisteminize taktığınız hiçbir donanım için sürücü aramanıza gerek kalmaz. Kullandığınız dağıtım, donanım sürücülerini otomatik olarak bulup, izninizi alarak sisteminize yükler. Üstelik bunu 64 bit sistemlerde de kolaylıkla yapar. Çünkü Linux diğer işletim sistemlerinden çok çok önceden 64 bit mimarisine geçmiştir ve sürücü altyapısı bu mimaride de sorunsuzdur. Bunun temelinde birçok sürücünün donanım üreticileri tarafından değil de açık kaynak topluluğu tarafından geliştirilmesi yatar.

Abant Yok Olmasın. Tarık ERSAL

2010-04-14T10:49:00.002+03:00

ABANT YOK OLUYOR

Abant Gölü öylesi bir doğa harikası ki mutlaka korunmalı, mutlaka kollanmalı.

Abant Gölü yörenin göz bebeği, o yöreye has bir botanik bahçesi. 70 i endemik olmak üzere 1222 canlı türünün, birçoğumuzun adını sıkça duyduğu Abant Alasının, Abant Çiğdeminin ev sahibi.

Abant Gölü hepimizin korkulu rüyası olan, ancak kabullenip, hazırlıklı olmamız gereken depremlerin üreteci, Kuzey Anadolu fay hattının bizlere armağanı olan tektonik bir hediye.

Abant Gölü Milli Parklar Kanununu ve Abant Gölü Tabiat Parkı Uzun Devreli Gelişme Planı çerçevesinde devlet korumasına alınan bir tabiat parkı.

Ancak Abant Gölü üzerinde kara bulutlar var. Bu kara bulutlar hiçbir bilimsel destek olmaksızın uygulamaya konulmuş hummalı bir faaliyet olarak yöre üzerine çökmüş durumda.

"Abant'ın doğal dengesine zarar vermiyoruz, tek ağaç bile kesmedik" diyen yetkililerin talimatı ile gölün suları yükseltilmiş, çevresindeki yollar, dolgu toprak ile alabildiğine yükseltmiş ve genişletmiş, birçok ağaç sular altında bırakılmış, yine birçok ağaç yükseltilen yol ile gölün arasında kalmış, fay hattının hafif bir kıpırdanması sonucu dolgu toprağın baskısı ile o ağaçların göle yıkılması, suyun etkisi ile köklerinden başlayarak çürümesi kuvvetle muhtemel.

Evet, iddia edildiği gibi göl kıyısında kesilmiş ağaç görülemiyor.
Ancak Abant Mudurnu arasında kullanımda olan yola paralel açılan yeni yol için yüzlerce kayın ağacı kökünden sökülerek atılmış durumda.

Dahası da var. Göl çevresindeki yolun parke taşları ile dolatılmasını takiben gölün içinden de faydalanmak adına Abant Gölüne yüzer lokantalar, yelkenliler, deniz bisikletleri sokulacak.

Abant yok oluyor. Abant'ın ruhundan başlayarak yok oluşu gözler önünde.
Üstelik Abant kontrol altında yok oluyor.

Abant'tan başka bir yerde olmayan, endemik türümüz Salmo trutta abanticus'un, yani siyah benekli Abant alasının, hemen gölün kıyısında yetişen eşsiz güzellikteki Abant çiğdeminin hatırına Abant'a sahip çıkalım.

Bilelim ki bu ülkenin her parçası gibi Abant'ta bizim değil, gelecek nesillerindir.

Abant'ta neler olduğunu görmek ve açılan imza kampanyasına katılmak için lütfen http://www.abantyokoluyor.com/ linkini tıklayın.

Tarık ERSAL

**************************************************************************************************

Sonunda Ulusal Basınımız da konuyu farketti.
Dün aldığım bilgiye göre Abant kıyısındaki faaliyet durdurulmuş.

http://www.hurriyet.com.tr/gundem/14390256.asp?gid=373

DAL BİLE KIRMAK YASAKKKEN AĞAÇLARI KESTİLER.

Kuşları susturdular

Cahit AKYOL
Eşsiz doğası ve endemik canlı türleriyle bir dünya mirası olan Abant’ta kuşların yerine dozer homurtuları, kırılan, ezilen kayaların gıcırtıları yükseliyor. Ağaçlar kesiliyor, kamyonlar göl kıyısını toprakla dolduruyor. Su seviyesi 2 metre yükselmiş. Piknik alanları, ağaçlar sular altında. Oysa milli park olan Abant’ta dal kırmak bile yasak. Sivil toplum örgütleri ayakta.

TEK dal kırmanın bile yasak olduğu Abant Tabiat Parkı şu günlerde dev bir şantiye halinde. Kamyonlar göl kıyısına toprak döküyor, dozerler yolları genişletiyor, yeni yol için ağaçlar kesiliyor. Gölün su seviyesi 2 metre yükselince piknik alanları su altında kaldı. Küçük bir göl daha oluşturuldu. Nesli tükenen su samurlarının, yeryüzünde sadece bu bölgede yetişen Abant çiğdemi, mavi çiğdem ve kar çiçeğinin bulunduğu alanlar hafriyat altında kaldı.

Bilime aykırı

5 milyon 500 bin TL’ye mal olması planlanan çalışmalar Bolu’da Sivil Toplum Kuruluşları başta olmak üzere üniversiteleri, meslek odası ve birlikleri harekete geçirdi. TMMOB Makine, İnşaat, Elektrik, Harita ve Kadastro, Ziraat, Mimarlar Odaları Bolu İl yönetimleri ile TEMA, Bolu Çevre Derneği, Çevre İçin Hekimler Derneği ve Bolu Tabip Odası bir bildiri ile yapılanlara karşı çıktı. “Yapılanlar bilime ve yasalara aykırıdır, durdurulmalı” dediler. Valilik ise “Doğaya zarar verilmiyor. Çalışmalar haziranda bittiğinde Abant çok güzel olacak” diyor.

Rapora rağmen

Oysa Bolu Valiliği, 26 Şubat 2010’da, Orman Bakanlığı’na bağlı Batı Karadeniz Ormancılık Araştırma Müdürlüğü’nden Abant’ta arazi incelemesi yapmasını istemiş. Hazırlanan zehir zemberek raporda şu uyarılar yer almış:

Göl ayağına yapılan 1.5 metre yüksekliğindeki menfezden dolayı, su kotu yükseldi.

Göl kıyısındaki sarıçam, göknar, söğüt ve yabani eriklerin kök boğazı su altında kaldı. Bu ağaçlar kısa sürede canlılıklarını yitirecek.

Bölgemizin ve ülkemizin endemik bitkisi olan kar çiçeği ve Abant çiğdeminin yaşam alanı ciddi tehdit altında.

Yol zaten vardı

Valiliğin uygulamaları sivil toplum kuruluşlarının yanısıra bölgedeki orman köylüsünü de oldukça rahatsız etmiş. Gözü gibi baktıkları ormana ve göle yapılanların kıyım olduğunu belirten Örencik Köyü Muhtarı Tevfik Türe, şunları söylüyor:
“Yol açmak için yüzlerce ağaç kestiler. Çoğu elle dikilmiş sarıçamdı, çocuklarımıza miras bırakmak için yıllardır tek dal bile kırmamıştık. Abant Milli Parkı’nı yok etmek istiyorlar. Orman kesip yerine yol yapılır mı, zaten yol var.”

Vali TEM gibi otoyol yaptı

Salih Sönmezışık (Orman Mühendisleri Odası eski Genel Başkanı)
Bolu Valiliği gölün kıyısına TEM gibi otoyol yaptı, kıyı kenar çizgisi değişti. Doğal hayat tahrip edildi. Bu durum 3621 sayılı Kıyı Yasası’na aykırı. Sazlıklar sular altında kaldı. Kanatlı hayvanların üreme alanları yok oldu. Bu, Sulak Alanlar Sözleşmesi’ne (RAMSAR), 4342 sayılı Mera ve 2872 sayılı Çevre Yasası’na aykırı. Ayrıca Avrupa Peysaj Sözleşmesi, Biolojik Çeşitlilik Sözleşmesi, Avrupa’nın Yaban Hayatı ve Yaşam Ortamlarının Koruma Sözleşmesi’nin (BERN) ilgili maddeleri ihlal edildi.

Tahribatı dehşetle izliyoruz

Murat Ataman (Makine Mühendisleri Odası Bolu İl Temsilcisi)
Abant’taki tahribatı dehşetle izliyoruz. Göl çevresindeki yolu yükselttiler. Böyle bir uygulama dünyada yok. Ağaçlar suların içinde kaldı. İğne yapraklıların suda yaşayamadığını herkes biliyor. Hiç ağaç kesmedik, dediler ama kökünden sökülmüş ağaçları gördüm. TMMOB Genel Merkezi bu konuda çalışma yapıyor, suç duyurusunda bulunacağız.

Endemik bitkiler 3 günde yok olmaz

Abant Gölü’nü neden yavrulattınız?
Halil İbrahim Akpınar (Bolu Valisi) Bir ay önce aşırı yağışlardan göl yükselince kapakları kapattık ve yavru göl oluştu. Milli Parklar durumu inceliyor. Kararı onlar verecek. Tahliye kanalları dolmuş. Günde 5 santim yükseliyordu. Kanalları açtık. 3 günde 15 santim düştü. Gölün seviyesi 20-25 yıl önce yükseltilmiş. Sonra su seviyesini düşürmüşler etrafı bataklık olmuş. Su samurları buralarda yaşıyormuş. Çalışanlar son günlerde 15 su samurunu bir arada görmüş. Yuvalara zarar vermedik. Ayrıca üç günde endemik bitkiler yok olmaz.

Bitince muhteşem olacak
Abant’ın çevresinde 6,5 kilometrelik yol var. Bu yol asfalttı. Biz asfaltı kazıdık. Yolu bazı yerlerde genişlettik. 4,5 kilometrelik bir alanda çalışma yürütüyoruz. Göl kenarında asfalt yok artık. Yeni yollar yapıyoruz. Bu yollarda atların çektiği araçlarla çekek yolu olacak. Zemini kesinlikle doğal taşlardan olacak. 5 metre yol, 3 metre topraklı yaya yolu, 3 metre genişliğinde bisiklet yolu olacak. Toplam genişlik 8-11 metre arasında. İnşaat sırasında alan pis gözüküyor. Bitince muhteşem olacak.

Meramız göl oldu ne gereği vardı ki

Örencik Yaylası’ndaki Çepni Köyü’nde yaşıyorum. 52 yıldır koyun, keçi otlattığım mera şimdi göl oldu. Hayvanlarım boğulur diye suyun yanına bile yaklaştırmıyorum. Bize iyilik olsun diye yaptıklarını söylüyorlar ama bunlar bizler için iyi şeyler değil. Orada dünyalar güzeli bir göl var. Buna ne gerek vardı? O merada insanlar hayvanlarını otlatıyor, geçimini sağlıyordu. Bu sular şimdi kime ne yarar sağlayacak.

Tarık ERSAL

**************************************************************************************************

http://www.internethaber.com/bolu/ab...i--244361h.htm

Abant tahrip ediliyor iddiası!

13 Nisan 2010 Salı 11:35
Doğa mucizesi Bolu Abant'taki çalışmalara yönelik tepkiler dinmiyor.
Çevreciler yapılan çalışmaların ileri boyutta tahribata neden olduğunu savunuyor.

Abant İzzet Baysal Üniversitesi (AİBÜ) Öğretim Üyesi Prof. Dr. Okan Külköylüoğlu, ''Abant'ta yapılan çalışmalar ileri boyutta tahribata neden oluyor'' dedi.

Bolu İl Özel İdaresince ''Abant Master Planı'' kapsamında Abant Tabiat Parkı'nda ve gölün çevresinde yürütülen, ''yolun yükseltilmesi, genişletilmesi, gölün su seviyesinin yükseltilmesi ve 'Yavru Abant Gölü' oluşturulması'' çalışmaları, çevrecilerin tepkisine neden oluyor. Çevreciler, yapılan çalışmaların Abant'ın doğal yapısını bozduğunu iddia ederek, çalışmaların durdurulmasını istiyor.

Çalışmalar kapsamında, Abant Tabiat Parkı'nda ''kolektör hattının döşenmesi, piknik alanları, bisiklet, çekçek ve yürüyüş yollarının yapılması, elektrik hattının yer altına alınması'' planlanıyor.

''ABANT HAVUZ ŞEKLİNE DÖNMÜŞ''

Abant İzzet Baysal Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Biyoloji Bölümü Öğretim Üyesi Prof. Dr.Okan Külköylüoğlu, Abant'ta yapılanların ileri boyutta tahribata neden olduğunu öne sürerek, ''Abant'taki bu tahribat ve çevre bozukluğu açıkça görülebiliyor. Ölçüm ya da çalışma yapılmaya gerek yok tahribatı anlamak için, Abant'a giden herkes bunu gözlemleyebilir'' dedi.

Prof. Dr. Okan Külköylüoğlu, Abant'ta yapılan tahribatın nasıl düzeltilmesi gerektiği konusunda bir çalışma yapılması gerektiğini belirterek, ''Açıkçası bazı tahribatların geri dönüşü zor. Örneğin bir yol yapımı için harcanan enerji, zaman, para ve iş var. Bu yolun tekrar yapılması için çalışılacak olursa belki verilen zararın iki üç katı daha fazla zarar verebilirsiniz. Habitatın hassas olduğu bölgede o kadar farklı tahribat olmuş ki, göl suyuna zarar gelmiş, akarsuların giriş çıkışına zarar gelmiş, gölü besleyen derelere zarar gelmiş, göl içinde ve dışında hayvan ve bitki topluluklarına veya diğer canlı türlere epey bir zarar gelmiş ve gelmeye de devam ediyor'' diye konuştu.

Abant'ta en büyük zararlardan bir tanesinin kıyı şeridinin kalmaması olduğunu ifade eden Külköylüolu, ''Abant havuz şekline dönmüş. Abant'ta bir veriye göre 670 ağaç, bir veriye göre de 300 küsur ağaç 'su altında kaldı' deniliyor. Bunun sayısını yetkililer daha iyi biliyor. Suyun altında kalan ağaçların çoğu köknar ve çamgiller, yani diken yapraklı ağaçlar. Bu ağaçların kök gözlerinin suya girmesiyle o ağaçların bir daha sürgün veremeyecek şekilde zarar uğradığını bundan sonra da çürümeye kadar gidebileceğini biz biliyoruz." dedi.

''BİR YERE SU TOPLAYARAK DOĞAL GÖL YAPAMAZSINIZ''

AİBÜ Fen Edebiyat Fakültesi Biyoloji Bölümü Öğretim Üyesi Doç. Dr. Muzaffer Dügel ise ''Gölün akış sistemi, rejimi, etrafındaki bitki toplulukları zarar görebilecek. Yeni oluşturulacak göl sonucu su sistemi tamamen değişebilir, yeraltı su sistemi bozulabilir. Orada binlerce yıldır oluşmuş bir eko sistem var. Siz bir müdahale ile binlerce yılda oluşmuş bir sistemi değiştiriyorsunuz. Bunun sonuçları bir tepki olarak geri gelecektir. Bu değişim bitki ya da canlıların ortadan kalkmasına neden olabilir. Bir yere su toplayarak orasını doğal göl yapamazsınız.''

Tarık ERSAL

Buharda Çupra

2010-04-03T19:33:00.009+03:00

Malzemeler: İki adet en az yarım kiloluk Çupra, yarım kilogram etli kırmızı biber (adının ne olduğunu bilmiyorum ) Soğan, Sarımsak, Yarım çay bardağı zeytinyağı, yarım limon, tuz... İsteğe göre baharat. Kekik tavsiye ederim ama ben bugün ufaklıklarda yiyecekler diye baharat kullanmadım.

Yapılışı: Fleto çıkardığımız çupraları güzelce yıkayıp sularının süzülmesi için bir süzgü içinde bekletirken soğanı doğruyor sarımsağı kıyıyoruz. Etli kırmızı biberlerimizi de doğruyoruz. Ben annemden aldığım onun yapmış olduğu ve dondurucuya koyduğum hazır olanını kullandım.

Suları süzülen fleto balıkları buharlı pişiricimize yerleştiriyoruz ve 20 ila 30 dakika arası bir zaman seçiyoruz. Ben 30 dakikayı seçtim ancak şunu rahatlıkla söyleyebilirim ki balıklar fleto olduğu için 20 dakika bile yeterli.

Balıklarımızı buharlı pişiriciye yerleştirdikten sonra soğanı kavuruyoruz. Soğanlar pembeleştikten sonra sarımsağı ilave ediyor az daha karıştırdıktan sonra kırmızı biberlerimizi ilave ediyoruz. Bu karışımı güzelce kavuruyoruz. Biberlerin suyu çekildikten sonra arzu ederseniz biraz daha kavurabilirsiniz.

Küçük bir kase içerisinde yarım bardak zeytinyağımızı yarım limonun suyu ile çırpıyoruz.

Biberimiz kavrulurken ve balıklarımız da buharda pişerken ben kendi tuzlamış ve zeytinyağına koymuş olduğum sardalyelerden de çıkarmayı ihmal etmedim.

Biberlerin kavrulma işi bittikten sonra balıklarımızı da buharlı pişiriciden çıkarıyoruz. Tabağımızın bir tarafına balıklarımızı koyuyoruz. Üzerine hazırlamış olduğumuz limonlu zeytinyağını gezdiriyoruz. Tabağın diğer yanına da kavurduğumuz biberi koyuyoruz. Dere otu ile süsleyip sıcak olarak servis ediyoruz.

Eğer kullanıyorsanız bir kadeh içeceği de ihmal etmiyoruz. Afiyet Olsun...

Gecikmiş Güz Domatesleri Sonucu...

2010-02-21T21:33:00.004+02:00

Güz domateslerini (Cinsi: Red Robin) yayınlamıştım.

Bugün makinenin içindeki fotoğrafları bilgisayara aktarınca kızarmış hallerini çekmiş olduğumu fark ettim.

Domateslerin çekirdekleri alınmış (tohum için) sonra oğlum Deniz ile birlikte afiyetle yenmiştir. :)

Pardus 2009.1 Duyuruldu!

2010-01-15T22:52:00.004+02:00

Pardus ailesinin en yeni üyesi Pardus 2009.1 Anthropoides virgo ile kullanıcıları çok daha yetenekli bir masaüstü ortamı, geliştirilmiş sürücü desteği ve Pardus depolarındaki yazılımların en güncel sürümleri bekliyor. Temmuz 2009‘da duyurulan Pardus 2009’un yetenekleri geliştirilmiş yeni sürümü Pardus 2009.1 Anthropoides virgo kullanıma sunuldu.

Kararlılığı ve performansı iyileştirilmiş güncelleme sürümü olan Pardus 2009.1 Anthropoides virgo ile tüm Pardus sürümlerinde olduğu gibi kullanıcılara kolay kullanılabilen, kararlı, hızlı, güvenli bir masaüstü ortamı ve binlerce özgür yazılım sunuluyor.

Her ara sürümüne Anadolu’da nesli tükenme tehlikesiyle karşı karşıya kalan bir canlı türünün adı verilen Pardus’un 2009.1 sürümü, Anthropoides virgo (Telli turna) olarak adlandırılıyor.

Pardus 2009.1 Anthropoides virgo’nun özellikleri

Pardus 2009.1 Anthropoides virgo ile gelen özelliklerin başında, yeni nesil Plasma teknolojileri ve görsel efektlerle zenginleştirilmiş KDE serisinin en son kararlı sürümü KDE 4.3.4 masaüstü ortamı geliyor. Ayrıca bu sürümde çok daha fazla donanıma destek veren Linux çekirdeğinin 2.6.31.11 sürümü, İnternet üzerinde güvenle gezebilmek için Mozilla Firefox tarayıcısı 3.5.7, grafik işleme yazılımı Gimp 2.6.8, ofis araçları ailesi OpenOffice.org 3.1.1.5, ekran kartı ve masaüstü efektlerinin bel kemiği Xorg 1.6.5, programlama araçları Python 2.6.4, GCC 4.3.3 gibi önemli teknolojiler yer alıyor.

Sorunsuz ve hızlı bir açılış

Bilgisayara kurulmaya ihtiyaç duymadan kullanılabilen Çalışan CD'nin 2009.1 sürümü de yeni Pardus ile gelen özellikler arasında. Kullanıcılar Çalışan CD’yi bilgisayara takıp çalıştırdıklarında otomatik olarak gelen masaüstü ortamı sayesinde herhangi bir sürücü tanıtma ya da kurulum işlemi ile vakit kaybetmeden, Mozilla Firefox ile İnternet üzerinde gezip, KMail ile e-postalarını okuyabiliyor, Amarok ile müzik koleksiyonlarını dinleyip, SMPlayer ile film seyredebiliyor ve OpenOffice.org ile tüm ofis işlemlerini gerçekleştirebiliyorlar. Çalışan CD’de ayrıca ihtiyaç duyulduğunda kullanıcının bilgisayarında oluşan sorunları kolaylıkla düzeltebilmesi için dosya sistemi tamir araçları, disk bölümleme yöneticisi araçları ve çeşitli analiz yazılımları da yer alıyor.

Bir başka yenilik olan Hibrit Görüntü Teknolojisi ile oluşturulan Pardus ISO dosyaları ister CD ortamına, ister DVD ortamına yakılarak, istenirse USB çubuk ve SD kart gibi tak çıkar disk ortamlarına aktarılarak kullanılabiliyor. Ayrıca bilgisayarda yeterli miktarda hafıza var ise açılış sırasında tüm görüntünün hafızaya aktarılması yöntemi sayesinde Kurulan ya da Çalışan Pardus çok daha hızlı çalışıyor. Hibrit Görüntü teknolojisi ve kullanımıyla ilgili daha detaylı bilgiye buradan ulaşılabilirsiniz.

Pardus 2009.1 Anthropoides virgo kullanıcıyı destekliyor

Pardus’un, kullanıcılarının deneyimini geliştirmek ve karşılaştığı sorunlarda yardım almak için uğrayabileceği bir destek portalı da bulunuyor. Pardus kullanıcıları, içeriği gönüllü geliştiriciler tarafından sağlanan Özgürlükİçin portalında Pardus ile ilgili kılavuz belgeleri, paket tanıtımı ve oyun incelemelerini okuyabiliyor, forum bölümü üzerinden soru sorabiliyor. Dinamik forum ve e-posta listelerimiz, Pardus 2009.1 Anthropoides virgo'ya ilişkin her türlü desteği sunuyor.

Kullanıcılar, her sürümde olduğu gibi Pardus 2009.1 Anthropoides virgo’yu da Pardus'un FTP dizininden indirebilirler.

Kaynak: http://www.ozgurlukicin.com/forum/haberler/13385/?page=1

Güz Domatesleri

2010-01-03T12:46:00.004+02:00

Daha önce Red Robin'lerin olduğu saksıda kendi kendine bir domates çıkmıştı.

Havalarda olsa gerek normal bir gelişim gösterdi. Kızaracak mı onu çok merak ediyorum. Üzerinde hala çiçekler var. İçeriye almayı düşünmüyorum.

Bakalım zaman ne gösterecek. :)

2009 Sezon Kapanışı... Gönsüz 28/29.11.2009

2009-11-30T00:52:00.007+02:00

Karar...

Perşembe akşamı Rıdvan'ı bir arayayım, halini hatırını sorayım dedim. Telefonu açtıktan sonra “Şişt! Bana bak. Ben berbat durumdayım, balığa gidelim.” dedi. Hay hay efendim. Ne demek? Uzun zaman olmuş balığa gitmeyeli... Böyle bir teklif ret edilir mi? Edilmez. “Tamam” dedim. Fakat lodos vardı. “Lodosun gidişatına bakmalıyız Rıdvan” dedim.

Cuma akşamı lodosun gidişatı belli olmuştu. Keyfe keder bir rüzgar. Makul seviyelerde. Gidilecek yer Gözsüz belli. Rıdvan'ın niyet oraya. Zaten oraya giden, gören başka birinin de niyeti farklı olmaz. Son bir kez görüşüyoruz Rıdvan ile. Cumartesi en geç 14.30 da bizim orada olacak. Yem, nevale onun tarafından halledilecek.

Gönsüz'e Gidiş...

Dediği saatte geliyor Rıdo. Ben zaten dünden hazırlanmışım. Yola çıkıyoruz. Sadece Balıklı Ova'da duruyoruz ekmek almak için. Beş dakika sürmüyor bu mola. Yol oldukça uzun. Güzelbahçe'den iki saat. Yol pek çok kişi için can sıkıcı. Ama ben seviyorum... Virajlar tek tek geçiliyor, kilometreler giderek azalıyor. Karaburun'a gelmişiz bile. Deniz inanılmaz güzel. Karaburun'un doğası zaten başlı başına harika. Temiz havayı içimize çeke çeke, güzellikleri sindire sindire devam ediyoruz. Ardından Yeni Liman, Haseki, Sarpıncık... Sarpıncık'ı geçtikten sonra sallanıyoruz aşağıya. Acaba yağmurlardan sonra yol bozulmuş mudur sorusu var kafamızda. Görüyoruz ki yol gayet iyi. Ağılın yanından sağa devam edip virajı dönüyoruz. Karşımızda Gönsüz...

Sivrisinekler...

Arabayı durdurup aşağı inince neye uğradığımızı şaşırıyoruz. Kara bir bulut sarıyor etrafımızı. Sivrisinekler... Gözlerimizi açamıyoruz. “Yemek!” diye bağırarak saldırıyorlar bize... Eşyaları taşıyacağız ama korunamayacağız. Bir gayret sarılıyoruz eşyalara. Ellerimizin üzerinde, yüzümüzde, saçlarımızın arasında sivrisinekler... Kaç mermi yarası aldığımızı bilmiyoruz. Delik deşik olduktan sonra rüzgar sertleşiyor da sivrisinekler rüzgarla beraber savruluyorlar. Biz de azıcık soluklanıyoruz. Rüzgar azalınca saldırı tekrar başlıyor. Bu böyle sürüp gidiyor... Rıdvan ateşi yakıyor, nevaleleri hazırlayacak. Özellikle duman altına geçiyoruz. Tütsülüyoruz kendimizi. Belki faydası olur sivrisineklere karşı.

Yemek ve Ouzo...

Rıdvan ilk konuşmamızda, “mangalımızı yakar ikişer kadehte ouzo (uzo) içeriz deyince işin rengi anlaşılmıştı. Bu avda keyif de yapılacak, öncelik balık avlamak da olmayacaktı. Benim buna asla itirazım olamazdı. Zaten bu yüzden Rıdvan ile beraber avlanmak keyif veriyordu. Aynı şekilde Onur'da öyleydi. “Boşver balığı!” diyebilecek insanlardık. O kadar yol gidip balık yakalamadan dönmek bizi hiç üzmüyordu. Hoş, Rıdvan için geçerli değildi bu... Balıksız dönmek ve Rıdvan asla yan yana düşünülemezdi. Benim için ise tam tersi bir durum söz konusu idi. Balıkla beraber dönmek ve ben!..

Mangalın ateşi karanlıkta pek bir güzel görünüyordu. Az sonra üzerine konulacakların kokusu, cızırtısının hayali ise ağzımızı sulandırmaya yetiyordu.

Yunanistan'dan gelen ouzo kadehlere kondu. Yemek öncesi alıştırma babında Midilli Adası'nın ışıklarına doğru kadehler kaldırılarak midelerimize doğru arz-ı endam etmesi sağlandı. Mangalın üzerindekiler inat etmeyip kendilerini közlerin sıcaklığına bırakmış, yavaş yavaş pişiyorlardı. Çok geçmeden onlar da masadaki tabaklarda yerini aldı.

Sivrisinekler misali saldırdık bizlerde onlara. “Yemek!” Salata Rıdvan'ın deyimiyle balıkçı salatası... Ouzo'lar kadehlerde. Gökyüzü alabildiğine yıldız.... Bir ara kafa lambalarımızı da kapatıyoruz. Ay ışığının aydınlattığı masamızda sohbete dalıyoruz. Birer olta denizde ama kimin umurunda...Zaten gördüğümüz kadarı ile balık malık da vurmadı. Vursa da kimseni kalkıp oltadaki yemleri tazelemeye niyeti yok.

Avlanmak, Balık Avlamak...

“Buraya avlanmaya geldik” diyor Rıdo. “Balık yakalamak isteseydik balık çiftliklerinin yanına giderdik.” Evet, hiçbir zaman beraber yaptığımız avlarda önceliğimiz balık yakalamak olmadı. O günün tadını çıkarmak, o bakir muhteşem doğayı iyice hafızamıza kaydetmek, arada bir de olsa hani olur da bir balık gelirse sevinmek... Gelmese de küsmemek... Boşuna kilometrelerce yol kat etmiyoruz... Dost dediğin insanlarla beraber olmak, paylaşmak... Bazen kızmak birbirine ya da bilerek kızdırmak diğerini. Mığri çekince çekeni çektiğine pişman etmek, o an için mığriyi çekenin imkanı olsa bütün mığrilerin soyunu tüketecek duygulara bürünmesini sağlamak... Eli yüzü düzgün gelen bir balığın sevincini birlikte paylaşmak...

Balıklar...

Yemek faslı bittikten sonra gebe kurbağa gibi yayıldık sandalyelerimize. Ama denizi de boş bırakmamak lazım diye düşünmüş olacağız ki sudaki oltaları çekip yemlerini tazelemek aklımıza geldi.

Hedef ya da umulan balık mırmırdı. Olmadı... Karagözden başka balık gelmedi. Gecenin mığrisi ise bütün balıkları yakalayan Rıdvan tarafından karaya alındı.

Ben mi? Fotoğrafları kim çekti sanıyorsunuz?

Tecrübelerimiz bize o gün daha fazla balık olmayacağını söylüyordu. Aslında ilk andan itibaren bunun farkındaydık da dedik ya “kimin umurunda” diye... Biz gecenin keyfini çıkardık. Çok da iyi yaptık.

Darısı başınıza dostlar....

Mantar Sote

2009-11-08T14:58:00.013+02:00

Dün mantardaydım.

Yağmurlar üzerine mantar azacak dedik ama hayal kırıklığı... Yeni mantar hiç çıkmamıştı. Var olan mantarlar ise en az üç haftalık. Binlerce mantar kurtlanmış.

Yine de bir yemeklik mantar bulmak nasip oldu. Bulunan mantarlar; Çam mantarı(L. Delicios), Geyik mantarı( Rusilla Delica) ve Bizim Ere dediğimiz mantar(Clitocybe Geotropa).

Eşim ben bunları kızartmam dedi direk olarak:) Ben kızartırım dedim ancak mutfağın son hali aklına gelmiş olacak ki ona da engel oldu. Ben de sotesini yapayım dedim.

Mantarları güzelce temizledikten sonra küçük parçalar halinde kestim. Bir taşım kaynattım.

Mantarlar haşlanır iken domatesi, soğanı, sarımsağı ve maydanozu hazır ettim. Ne yazık ki evde yeşil biber yoktu. Olsaydı daha da güzel olacaktı.

Mantarlar haşlandıktan sonra soğanı pembeleştirdim. Sona doğru sarımsağı da ilave edip az daha kavurdum.

Mantarları ilave ettim.

Mantarlar da kavrulduktan sonra domatesi ilave edip domatesler ölünceye kadar kavurmaya devam ettim.

Son olarak ocağı kapatmadan 5 dakika önce maydanozları da ilave edip ocağın altını kıstım.

5 dakikanın sonunda ocağı kapatıp sıcak olarak servis ettim. (Dumanı tüterken fotoğrafını çektim)

Tadı mı? Ben yaptığım için öyle söylüyorum sanabilirsiniz ama pek bir şey beğenmeyen Deniz "baba çok güzel olmuş" deyiverdi. Benim için iyi bir referanstı:)

Yabani mantarları toplamayı bilmiyor ve mantarları tanımıyorsanız asla yemeyin....

Mantarlar Çıktı.

2009-10-21T10:08:00.004+03:00

İlk mantarlar eve ulaştı. :)

Dün güzelce temizledim. Babamlar toplamışlar. Bir poşet... L.Piperatus. Çıntar gibi olan ama beyazı:)

Bugün işten eve dönünce vaktim olursa kızartacağım. Eşim Poyraz ile uğraşmaktan hiç bir şey yapamıyor. Mecburen kızartma gibi vakit isteyen şeyler bana kalıyor.

Mantarı temizlemek de zor oluyor. Bu cins çok topraklı oluyor. İyice temizlemek gerekiyor. Bu zorlu işi neyse ki dün hallettim.

Fotoğraf şimdilik yok. Ama bu hafta sonu nasipse dağlara doğru bir sefer(!) programı var:)

Yine Balığa Gittim.

2009-10-12T10:51:00.006+03:00

Balığa gitmeyeli bir balık avcısı için oldukça uzun sayılabilecek bir süre olmuştu. Doğal olarak hafta sonu güzel havayı da görünce balığa gitme planları beynimin öncelikli işi haline gelmişti.

Geçtiğimiz hafta Hasan'ın babasını kaybetmiştik. Hasan ile yaptığımız konuşmada bana kafa dinlemeye, kafasını dağıtmaya ihtiyacı olduğunu söylemişti. Bunu balık avından daha iyi yapabilecek başka da bir şey yoktu. Cuma günü Hasan aradı. Yine aynı yere gideceğimizi söyledi.

Gönül uzakları çekse de balık yakalayamamanın verdiği gaz(!) ile bu sefer de aynı yere gitmekte sakınca görmedim. Balık yakalama açısından da isabetli olmuş bu.

Balık çiftliklerinde avlanmayı aslında sevmiyorum. Çok tercih ettiğim bir şey değil. Daha çok kimsenin olmadığı sessiz ve bakir koylarda olta atmayı seviyorum. Bakalım Rıdvan müsait olduğunda bunu da gerçekleştiririz sanırım.

Yem olarak palet yem kullanıldı. Balık sık değildi. Seyrekti ama gelen balıklar tatminkardı.

Hasan kıyıdan avlanmanın verdiği hüzün ile benim yanımda her zaman ki gibi balık yakalayamadı. Oysa Gerence'de o yakalar biz izlerdik. Aslında burada bir avcının hangi kulvarda kendini geliştirdiği ön plana çıkıyor. Ben kıyı avı yapıyorum o tekne. Bu nedenle sanırım böyle bir fark oluşuyor.

Güne bir çupra ile başladım. Fotoğrafı olmasına rağmen yüklememişim. Evdeki bilgisayarda duruyorsa sonra konuya eklerim. Ardından aralıklarla iki adet kaba lidaki misafir oldu. Balık nazlıydı. Süreklilik arz etmiyordu. Sürüler kısa süreli kalıyor o arada yakalananlar yakalanıyordu. Kaba lidakilerden sonra arka arkaya iki ispendek çektim. Boyları itibari ile bırakmak istemedim açıkcası. Bu seferlik alıkoydum. Arada bir de ahtopot kaynadı. Güç bela (!) iğneden kurtardıktan sonra bana ters ters bakarak suya geri döndü. Gelen balıklar bunlardı. Bir kaç iyi vuruş da aldım aralarda ancak balık çekme şansım olmadı.

Aşağıdaki balıklar dışında yakalananları size aktarmak istiyorum.

Ben:
1- Bir adet kar başlığı
2- Bir şort paçası (tek tarafı)
3- İki adet pantalon
4- Bir adet kıl çuval
5- Bir adet yağmurluk parçası

Hasan:
1- Bir adet kemer
2- Bir adet çorap.

Gülmeyin ama bu doğru. Heralde dedik kışın biri denize düştü, biz elbiselerini çekiyoruz. Biraz daha devam edersek kemikleri de çekeceğiz.

Not: Fotoğraf kalitesi için kusura bakmayın. Niyetim raporlamak değildi. O nedenle makina almadım yanıma. Ama balıkları yakalayınca, buzluktan çıkarıp tek tek poz verdim. Kırk yılın başı fena balık yakalamadık, havasını atmak lazım değil mi?

Apartman Balıkçısı Balığa Gitti...

2009-09-04T11:04:00.007+03:00

Uzun zaman oldu oltanın ucunda o direnci hissetmeyeli.

29 Ağustos için hava durumu nefis görünüyordu. E tabi doğal olarak akılda balığa gitmek var. Ama tek başıma gitsem yemiydi, gazıydı masraflı olacak. Hesap kitap yapıyorum ama işin içinden çıkamıyorum. Pazara gitmek için evden çıktıktan az sonra bizim Hasan'ın telefonu geldi. "Akşam için ne düşünüyorsun?" diye soruyordu.

"Ben gelicem senin yanına" dedikten sonra telefonu kapattım. Bir saat sonra dükkanda olacaktı. Bir saat sağda solda oyalandıktan sonra gittim Hasan'ın yanına. "Hasan, kuyruk tava sapı gibi ama ben kısa süreli bir av yapmak ve bu sefer balık yakalamak istiyorum" dedim. O da aynı görüşteydi.

Balık avında balık yakalayamamak çok da önemli değil benim için. Ama ilk başta da belirtmiştim ya artık balık yakalamak istiyordum zira çok ama çok özlemiştim.

Lafı fazla uzatmayalım.

Gittik. Gittiğimiz yer balık yapan bir yer olarak bilinir. Dedik ya bu sefer balık yakalayalım diye. İşte o yüzden oradayız. Amaaa... deniz bu. Bir günü bir güne benzemez. Kısmette ne varsa o gelir. Amuda da kalksan dahası olmaz. Nitekim boyumuzun ölçüsünü aldık bu konuda.

Hasan ile daha önceleri de pek çok kez balığa gitmiştik. Balık şansı iyidir onun. Yani o yakalar ben seyrederdim. Bir de o tekneden balık avlamaya alışkın ben kıyıdan. Yem olarak palet yem (balık çiftliklerinde porsiyonluk yani satışa sunulacak boya gelmiş balıklara verilen yemden) kullandık. Yeme para vermedik. Palet yem seçici bir yem. Çok sert olduğundan suda kolay dağılmadığından dolayı da avantajlı bir yem. Zira ufaklıklar kolay kolay alamıyor bu yemi. Elbette mığri de gelmiyor bu yeme:)

Gecenin iki balığını da ben yakaladım. Hasan eli boş döndü. Üstüne üstlük patikadan giderken ayağını taşa çarpıp baş parmağının tırnağını kırması tuz biber oldu bu balıksızlığın üzerine.

Balıkları fotoğraflarken arasına bir mezura koydum ki boyları daha kolay anlaşılsın diye. Biri Kaba Lidaki(Sparus Aurata), diğeri de hatırı sayılır bir Karagöz( Diplodus Vulgaris). Pek çok kişi Kaba Lidaki dediğim balığa Çupra diyor (lidaki Çupra'nın küçüğü için kullanılan bir isim). Ancak eskiler kilodan aşağı olmayana Çupra demezlermiş. Ben de son zamanlarda buna takıldım biraz. O nedenle Kaba Lidaki diyorum.

Kaba Lidaki (Çupra)

Karagöz

Bakalım bir daha ki ava kısmet ne zaman?

Gönlüm Ataşlara Yandı Gidiyor...

2009-08-21T12:49:00.004+03:00

Yok, yok... Ters bir şey yok. :)

En sevdiğim türküyü paylaşmak istedim sadece.

Türkülerimiz, Anadolu'nun sesleri. Anadolu İnsanı'nın acılarını, sevinçlerini, özlemlerini dile getirmelerine vesile olmuşlar. Türkülerin ayrı bir yeri var bende. Çok seviyorum ama nedendir bilinmez ez-ber-le-ye-mi-yo-rum! :)

Türkümüz Kırşehir yöresine ait Sayın Neşet ERTAŞ'tan alınma.

Sözleri şöyle:

Ben bu yıl yarimden ayrı düşeli
Her günüm bir yıla döndü gidiyor
Gine zindan oldu dünya başıma

Gönlüm ataşlara yandı gidiyor
Ömrüm boş hayale kandı gidiyor

Uzaktır yolların dolandım geldim
Tatlıdır dillerin bağlandım kaldım
Günahım boynuna işte ben öldüm

Gönlüm ataşlara yandı gidiyor
Ömrüm boş hayale kandı gidiyor

Hayal meyal olmuş şu bizim eller
Dostun bahçesinde açılmış güller
Her sabah her seher öter bülbüller

Gönlüm ataşlara yandı gidiyor
Ömrüm boş hayale kandı gidiyor

Huzurlarınızda Poyraz Efendi. :)

2009-07-23T14:16:00.002+03:00

İyi kötü bir nazarlık iliştirmeyi başardım fotoğrafa. Daha profesyonel bir şeyi Nail'e yaptırırım artık. :)

Hoşgeldin Poyraz...

2009-07-23T01:38:00.002+03:00

Uzun zamandır bloğa bir şey yazmadığımın farkındayım. İş yerinin taşınması falan derken pek vakit bulamamıştım.

Elbette dokuz aylık bir bekleyişin sonuna gelişimizin de bunda önemli bir rol oynadığını söylemeliyim.

Evet. Bekledik ve 16 Temmuz'da sağ salim oğlumuz dünyaya geldi. Adını Poyraz koyduk. Doğumhanede ilk gördüğümde ilk oğlum Deniz'e olan benzerliği ile şaşkına döndüm. Sanki 2004 yılına geri dönmüş gibi... Biraz daha saçlı hali :)

Şimdilik huyu da benziyor ama bakalım ileride ne olacak?

Fotoğraflarını çektim elbet. Üzerine bir nazarlık kondurmayı becerebilirsem buraya koyacağım. :)

Deniz ve Poyraz bir araya gelince nasıl olduğunu bilirsiniz. Vay halime diyorum şimdiden... :)

Red Robin'ler Çiçekte

2009-06-28T20:31:00.005+03:00

Kırlangıçlar yavrularını büyütüp uçurdular ve yuvalarını terk ettiler. Bedava gübre kalmadı artık :)

Red Robin'lerden daha önce bahsetmiştim. Bir de ne olduğunu anlayamadığım bir bitki daha vardı. Karpuzmuş.

Red Robinler artık çiçek açtılar. Ben de suyu biraz azalttım. Babamlar rençberdi. Öyle yaparlardı. Bize de öyle öğrettiler. Bir bildikleri vardır elbet.

İşte Red Robin'lerin son halleri.

Ve bu da gemideki kaçak yolcu. Karpuz.. :)

Kırlangıçlar, Red Robin'ler...

2009-06-08T20:08:00.007+03:00

Kırlangıçlar yavruladılar. Hal böyle olunca anne ve babaları durmadan böcek servisi yapıyor onlara. Eh bu kadar çok tüketim olunca da tahmin edersiniz ki o kadar çok da boşaltım oluyor. Mekan benim balkon. :)

Geçtiğimiz günlerde sevgili Nail iki adet Red Robin fidesi vermişti. Red Robin bir tür domates. Balkonda ve saksıda yetiştirmeye uygun yılın pek çok zamanı ürün alınabilen fazla ışık istemeyen bir tür. (Buraya bir link koyacaktım ama açıkcası dişe dokunur bir şey bulamadım. Yanlış bilgi vermemek için de koymadım)

Aklıma kırlangıçların gübrelerini biriktirmek geldi. Madem benim balkonun içine ediyorlar ben de bundan faydalanayım dedim :)

Red Robinler'de bir değişiklik yok. Belki de yavaş büyüyen bir tür. Zaten çok gelişmediğini biliyorum. Boyu gayet ufak oluyor. Bakalım, bizimkiler ya yerlerini sevmediler ya da böyle büyüyorlar....

Bu arada Red Robin'leri diktiğim saksıda kendi kendine çıkan salatalık, kabak ya da karpuz gibi bir şey var. Şu an için tahminde bulunmak benim bilgimi aşıyor. Bakalım ileride göreceğiz.

Son olarak da benim balkondan bir manzara sunayım dedim. Fotoğraf kalitesi için özür dilerim.

Pepino ve Selluka'lar Toprakla Buluştu...

2009-06-01T08:35:00.009+03:00

Bu cumartesi günü mandalinlere ilaçlama yaptıktan sonra sevgili Nail'in beraberinde getirdiği pepino ve sellukaları toprakla buluşturduk.

Pepino bir Peru meyvesi. Pek çok özelliği bulunuyor. Pepinolardan üç adet diktik. Tohum alarak ileride daha fazla dikmeyi hedefliyoruz. Yetiştiriciliğinin yanında fide elde edip bunları pazarlamak da planlarımız arasında.

Selluka ise İzmir'in bir zamanlar sembol çiçeği... Cumbalardan balkonlardan sarkarmış. Hemen hemen her evde bulunurmuş. Muhteşem kokusu izmir'in her yerini sararmış. İşte bu çiçeği tekrar çoğaltmaya çalışıyoruz. Üç adet fideyi bahçede uygun bir yere diktik. Döllemeyi karıncalar yaptığı için karıncaların fazla olduğu bir yeri seçtik. Bu kati bir kural olmamasına rağmen bir bunu tercih ettik. İyi mi kötü mü yaptık bunu göreceğiz.

Uskumru Çirozunun Hazırlanışı

2009-05-14T11:50:00.011+03:00

1) Öncelikle Uskumru çirozlarını dolapta içinde sakladığımız ambalajından çıkarıyoruz.

2) Milangazda yakmadan tütsüler gibi ısıtıyoruz. Bu işlem kurutulmuş balığın derisinin yakılmasını ve hafif te olsa pişirilmesini sağlıyor.

3) Yukarıda da bahsettiğim gibi ısıttığımız çirozları bir gazete kağıdına ya da bir beze sararak bir tokmak ya da ağır bir cisimle eziyoruz. Bu aşamada çirozlar liflere ayrılıyor. Bütün halindeki çirozları çok ince olmadan tiftiyoruz. Tifttiğimiz çirozları bir çukur kabın içine koyuyoruz. Benim kap biraz ufak geldi. Siz daha büyükçe bir kap tercih edebilirsiniz.

4) Çukur kabı içine koyduğumuz çirozlarımızın üzerini örtecek şekilde ılık su ile dolduruyoruz. Bu işlemi çirozun tuzunu geri salması için yapıyoruz.

5) Üzerini ılık su ile doldurduğumuz çirozlarımızı bu şekilde 15-20 dakika bekletiyoruz. Bu süre içerisinde suyun rengi de kararıyor zaten. Beklettiğimiz çirozlarımızı avucumuza alarak iyice sıkıyor ve suyunu akıtıyoruz.

6) Suyunu iyice akıttığımız çirozlarımızı tekrar çukur bir kaba koyarak üzerini örtecek şekilde sirke ile dolduruyoruz. Sirke artık bizim salamura suyumuz oluyor. Çirozlarımızı bu şekilde buzdolabında aylarca saklayabilir ve ihtiyacımız kadarını çıkarıp afiyetle yiyebiliriz.

7) Çirozu tüketeceğimiz zaman ihtiyacımız kadarını kabımızdan çıkarıp kayık tabağa koyarak üzerine az sirke ve az zeytinyağı dökerek ve dereotu ile de süsleyerek afiyetle tüketiyoruz.

Sivrice... Yeniden Cennette Olmak

2009-05-05T16:18:00.021+03:00

Sivrice...

Amatör Balık Avcılığı Forumları kurulmaya başlandıktan ve üye sayılarında belirgin bir artış gerçekleştikten sonra herkesin dilinde dolaşır oldu Sivrice kelimesi. Sevgili Vedat Abayoğlu ve Orhan Küçükbiçmen'in olağan üstü çabaları ile belki de en azından amatör balıkçılar için en bilinen ve en çok özlenen yer olup çıkıverdi.

Sivrice

Her balıkçının düşü, Sivrice'de o değerli insanlarla beraber olabilmek ve fotoğraflarına imrenerek baktığı o güzel balıklardan bir nebze olsun sebeplenebilmek haline geldi.

Daha sonra Sivrice'den değişik simaları da tanır olduk. İçlerinden bir vardı ki, emekli kıdemli deniz albay Şener ERGUNSÜ... Geleneksel balık işleme sanatımızın mamüllerini tanıtması ve inanılmaz yemek tarifleri ile gönüllerde taht kurdu ve haklı bir üne de kavuştu. Ne mutlu ki bize beraber çalışma şansına eriştik. Komutanımla ilişkimiz artık bir balık forumunun iki üyesinden çok bir abi kardeş ilişkisine dönüşmüştü.

Şener ERGUNSÜ

Elbette Sivrice'nin çağrısına biz de kulak verdik ve onun misafiri olduk. İlk gidişimizde daha sonraki gidişimizi garanti altına alabilmek için eşlerimizle gittik. Ne kadar da akıllıca davrandığımızı anlamış olduk (!). Oranın ortamı, Komutanımın Vedat Abi'nin, Orhan Abi'nin konukseverliğini gören eşlerimiz daha sonraki gidişler için icazeti hemen orada verdiler zaten...

Bunun haricinde bir kez daha bir Sivrice ziyaretimiz gerçekleşti. Daha sonra Komutanımın Kaş seyahati ve orada bir süre kalması ve geçirdiği talihsiz rahatsızlık sonrası Sivriceye dönüşü... Elbette bu zaman zarfında irtibat hiç koparılmadı. Niyet her zamanki gibi tekrar Sivrice'nin havasını solumaktı.

Sivrice'den Assos... Bulutlar bu güzel kenti örtmeye kıyamamışlar...

Günlerden bir gün Komutanım bombayı patlatıverdi. Yeni bir mekan açıyorlardı. "Liman Konukevi & Tunç Balık Restaurant" İnanılmaz bir haberdi bu. Bana göre de çok doğru bir teşebbüstü. Hazırlıklar yapıldı ve mekan açıldı... Sivriceye gitmek kesinlikle ama kesinlikle şarttı artık. Komutanımın mekanında konaklamak, geleneksel balık mamüllerimiz ile beraber harika balık yemekleri yemek, muhabbetin dibine vurup bir güzel kafayı çekmek... Balık yakalamak mı?... Doğru ya, onu da yapmak lazım...

Liman Konukevi & Tunç Balık Restaurant (denizden görünüş)

Kısmet geçen hafta sonunaymış. Sevgili arkadaşım Hasan ile beraber düştük Sivrice yollarına... İzmir'de kış kıyamet. Yağmurla beraber seyahat ediyoruz. Arkada bıraktıklarımız telefon ediyorlar. "Bu havada yola mı çıktınız? Bu havada mı gidiyorsunuz?..." Havada bir şey yok ki... Hava durumuna baktık öğleden sonra yağmur yok. Rüzgar çok az, rahatsız etmez...

Liman Konukevi'nden Midilli Adası

Öğlen saatlerinde oradaydık. Sivrice'yi falanda geçmiştim hani ben. Zaten nedendir bilinmez yolu sanki Karaburun yolu kadar aşina gelmişti bana. Ama Komutanım ile tekrar karşılaşmak, elini sıkmak... Neşe Ablam... Deniz Hanım... Deniz Hanım ile ilk kez tanışacaktık ama daha önce bir kez telefonda görüşmüştük. Yabancılık çekmedik ikimiz de...

Komutanım sımsıcak bir karşılama sonrası tezgahın başında yarım bıraktığı sübye yemeği ile uğraşmaya devam etti...

Sübye Enfesti

Evet... İşte oradaydık. Sanki dün ayrılmış gibi... Hep berabermişiz gibi... Belki de her dönüşümüzde geride bıraktığımız bir yarımızı bulmuştuk. Belki de ondan hiç gitmemişiz gibi geldi...

Liman Konukevi son derece zevkli dekore edilmişti. Taş bir evin odaları düzenlenerek şimdiki haline kavuşmuştu. Liman Konuevi'ne baktığınızda (en azından ben) Ege ve Anadolu'nun sentezini görüyorsunuz. Egeye has sıcaklığı, Anadolu'ya has bilgeliği, İstanbul'un belki de son temsilcilerinin yaşadığı o Beyefendileri ve Hanımefendileri... Liman Konukevinde hepsi bir arada işte...

Liman Konukevi (Burada oturup içilen kahvenin hatırı kırktan fazladır... Değil mi?)

Sohbet derken, balık avı derken, Liman Konukevi'ni tanımak derken akşam geldi çattı. Ancak bizim oraya ulaşmamızdan akşama kadar geçen süre içerisinde ne Neşe Hanım, ne Deniz Hanım ne de Komutanım inanın bir dakika durmadılar. Bir insan nasıl bu kadar koşturabilir? Seyrederken ben yoruluyorum. Yahu, vallahi billahi yoruluyorum...

Akşam yemeği hazırlıkları devam ederken bir yandan Komutanımla sohbet ediyor bir yandan da akşam güneşinin ışıklarının Midilli'yi aydınlatışını izliyorum bir yandan da. Karanlık kavuşunca suyun karşı tarafında da ışıklar yanacak, bizim tarafta Ege türküleri, diğer tarafta tavernalardan Rebetiko nağmeleri denizin ortasında birbirine karışacaklar. Konukevi'nin bahçesindeki iğde ağaçlarına asılı fenerlerimizin ışığında biz de kadehlerimizi kaldırıp "gia sou" diyeceğiz suyun diğer yanına... Biliyoruz ki "yarasın" diye kalkacak kadehler oradan da bize doğru...

Fenerlerimizin ışığı şarkılarımızı iletir suyun karşı tarafına

Akşam yemeği geldi çattı. Ne kadar da açıkmışım, hiç farkında değilim. Akşam yemeğinde hepsi el ile üretilmiş geleneksel balık mamullerimizden mezelerimiz, kızartmamız, dolmamız, baklamız, humusumuz... Komutanımın kendi elleri ile yaptığı orkinos köftesi, sübye, lüfer ve kılıç... Ama en unutulmazı Adabeyi (lipsoz) çorbası.

Sofranın küçük bir bölümü...Ve Adabeyi (Lipsoz) çorbası

Gecenin ilerleyen saatleri... Kendime bir kahve yapıyorum. Şöminenin karşısındaki masada bir aradayız... Deniz Hanım ile konuşuyoruz... Züğürt Ağa ve Kahpe Bizans gibi filmlerin sanat yönetmenliğini yaptığını öğreniyorum. Bunların yanında pek çok dizi filmin de sanat yönetmenliğine imzasını atmış. Artık buradayım diyor. Sivrice onu da esir etmiş kendine. Hoş bundan kimse de şikayetçi değil bu güne kadar.

Yan tarafa sebze diktiklerini gelen misafirlerin domatesi patlıcanı, biberi kendi elleri ile toplamalarını istediklerini, insanların kendi evlerindeymişcesine rahat olmalarını hedeflediklerini anlatıyor. Zaten ailelere hizmet vermek istediklerini, eş dost akraba herkesin bir arada tatil yapmasını hedeflediklerini, zaten Konukevi'nin de bunun için biçilmiş kaftan olduğunu söylüyor.

İşin içinde Deniz Hanım, canım Neşe Ablam olduktan sonra bunların geçekleşmemesi için hiç bir neden de yok. Eh Komutanımda balık yemeklerini üzerine almış durumda... Daha ne olsun? Küçük bir sorun dışında... Deniz Hanım ve Neşe Hanım sebze yemeklerini ve tatlıları muhteşem yapıyorlar. Komutanımın onlarla başa baş güreşebilmek için kendini daha fazla yorması gerekecek sanırım

Gece çekilen nefis bir uyku... Oksijen o kadar yoğun ki, alıştığınızdan çok daha az uyku ile her zamankinden daha dinç kalkıyorsunuz. Ve elbette kurt gibi acıkmış olarak. Sabah kahvaltısı çoktan hazırlanmış. Neşe Ablam ve Deniz Hanım sabahın erken saatlerinden itibaren her şeyi hazır etmişler. Kahvaltı sofrasında domates, salatalık, 4 çeşit reçel (kayısı reçeli sandığım içine badem konulmuş kivi reçeli, ayva reçeli sandığım domates reçeli, portakal kabuğu reçeli ve kızılcık reçeli, siyah ve yeşil zeytin, (zeytinyağı, pul biber ve kekik serpilmiş) ayrıca kekikli ve pul biberli zeytinyağı, biber salçası ve kuru meyveler, badem ve fındık ile dolu bir tabak... Ben hangisini yiyeceğimi şaşırmadım. Hepsini yedim

Kahvaltının sonunda Vedat Abi'den bir telefon geliyor. Balığa çıkaracak tekrar bizi. Ne güzel bir şey... Karşılıksız, hiç bir menfaat gütmeden (getirdiğimiz benzini bile almak istemiyor), sadece ve sadece bizi dost, arkadaş bildiği için... "Ben çıkmayacağım" diyorum Hasan'a. "Sen çık." O da tereddütsüz bu fırsatı kaçırmıyor. O limana giderken biz de Komutanım ile yukarıdaki evine çıkıyoruz. Allah'tan yolda bir traktöre denk geliyoruz da yokuş yukarı yürüme zahmetinden kurtarıyoruz kendimizi. Zira hava düne göre çok çok daha sıcak... Traktör bizi uygun bir yerde bıraktıktan sonra bozuk sayılabilecek bir yoldan yürümeye başlıyoruz. Sağım solum tilkicen dolu. Üstüne üstlük bir de sarmaşık örünce dayanamıyorum ve başlıyorum toplamaya. Egeli'yiz ya, Egelilik var ya serde... Durur muyuz?

Komutanım evine ulaşıyoruz. Sivrice koyuna hakim bir noktada. Kuş sesleri, arıların vızıltıları... Bir de aşağılardan beş dakikada öten bir horozun sesi... Başka sesler duymaya çalışıyorum ama nafile. Böyle bir yer insanın ömrüne ömür katar be!..

Sokakağzı

Her güzel şey gibi hiç istemese de insanın ayrılıp gitmesi gerektiği anlar ne yazık ki illa oluyor. İşte o an gelip çattığında geldiğinde yabancılık çekmemek için bir yarını bırakıp gidiyorsun. Geldiğinde orada olacağını biliyorsun. Yine de o güzel insanlardan ve bu bakir doğadan ayrılmak hep zor gelmiştir bana. Gittiğimde hiç yabancılık çekmeyeceğim bildiğim halde...

Sizden ayrı kaldığım süre içerisinde, Karaburun'un mavi sularında, gecenin sessizliğinde Midilliye gönderdiğimiz türkülerimizden izler arayacağım. Midilli'nin ışıklarına bakarken Sivrice'nin ışıklarını soracağım. Sİvrice'nin ışıkları yerine onlara bakacağım. Buna çok sevineceklerine eminim...

En kısa sürede görüşmek dileği ile Komutanım...

Geleneksel Balık İşleme Sanatımız ve Son Temsilcileri...

2009-04-29T09:38:00.012+03:00

Çiroz

Likarinos, Çiroz, Garato...

Pek çoğumuzun hiç duymadığı kelimeler... Çok değil iki yıl öncesine kadar ben de hiç duymamıştım. Tunçer ve Şener ERGUNSÜ isimlerinden de bihaberdim... Oysa Geleneksel Balık İşleme Sanatımızın nadide ürünlerini el emeği ile ve hala geleneksel yöntemlere bağlı olarak üreten Tunçer ERGUNSÜ ve bu ürünleri çeşitli platformlarda duyuran kardeşi Şener ERGUNSÜ, unutulmaya yüz tutmuş bu sanatımızın son temsilcileri...

Tunç Balık Market

Nedir Geleneksel Balık İşleme Sanatı ve Mamulleri? Buna kısaca bir değinelim.

Balıkların daha uzun süre saklanabilmesi ve bunun yanında da çeşitli yöntemlerle balığa aroma katılması için yapılan işlemlerdir. Çok uzun yıllar aynı yöntemlerle yapıldığı için de artık gelenekselleşmiş, kuralları konmuştur bu işlemlerin. Zamanla balığın saklanabilmesi sabit kalırken aromalar çeşitlendirilmiştir. Bu yöntemlerle elde edilen mamüllerden bazıları şunlardır:

Uskumru Garato, Çiroz, Lakerda, Somon Füme, Çeşitli Balıkların Havyarları, Kefal Balığının Havyarı, Uskumru Füme, Likarinos, Çeşitli Balıkların Tuzlamaları...

Satışa sunulmuş çeşitli mamüller

Sayın Tunçer Abi ile tanışma fırsatım olmadı ancak kardeşi Şener Ağabey (Emekli Kıdemli Deniz Albay olduğu için) nam-ı diğer Komutanımı yakınen tanıma şerefine eriştim. Ve onun sayesinde bu eşsiz ürünleri tatma fırsatım oldu. Şöyle bir konuşma yaptığımızı hatırlıyorum; Akşam yemeğinde bir masanın etrafına toplanmış Komutanımın kendi elleri ile hazırladığı Trakonya Çorbasını, pek çoğumuzun beğenmediği Hanozları afiyetle yiyorduk.

Garato

Elbette masada bunların yanında Çiroz, Ahtapot Salatası, Garato, Lakerda ve Somon fümede vardı. Benim favorim her zaman Çiroz olmuştur. O nedenle Çiroz tabağını çaktırmadan kendime doğru azıcık daha yaklaştırdıktan sonra Lakerda'dan bir parça aldım. Tuzsuzdu... Lakerdanın tuzla yapıldığını bildiğimden azıcık ta çekinerek Komutanıma sordum. "Komutanım lakerdaya tuz atmak ayıp mıdır?" Gülümsedi... "Lakerdaya tuz atma ihtiyacı doğuyorsa o lakerda gerçekten de Lakerda olmuştur..."

Şener ERGUNSÜ-Tunçer ERGUNSÜ

Tunçer ERGUNSÜ ağabeyimiz şu an İstanbulda beyoğlu balık pazarındaki mütevazi dükkanında el emeği ile üretilen bu ürünleri insanların ve elbette de müdavimlerinin beğenisine sunmakta. Şener ERGUNSÜ ise Çanakkale Ayvacık'a bağlı Balabanlı Köyü'nün yalısı olan Sokak Ağzında Liman Konuk Evi ve Tunç Balık Restaurant'ı işletiyor.

Liman Konukevi

Burayı özellikle görmenizi öneriyorum. Aynı özelliklere haiz başka bir yerde hem daha fazla fiyatlar karşınıza çıkarken, yiyeceğiniz balıklar ızgara ve tavadan ileriye geçemez. Oysa burada daha önce de yediğiniz balıkların nasıl oluyor da bu kadar farklı lezzetler sunacağına şaşıracaksınız. Liman Konukevi'nin enfes ortamında inanın bana arınacaksınız...

Balık İşleme Sanatımızın Mamüllerine ne yazık ki günümüzde "rakı mezesi" olarak bakılması ne üzücü. Evet rakı sofralarının vazgeçilmezlerinden olsalar da hepsi kendine has özellikleri olan, belli bir geçmişe dayanan bu mamüller tamamen özgün yiyeceklerdir. Balıkların uzun süre muhafaza edilmesi ihtiyacından ortaya çıkıp çeşitlendirilmiş, çeşitli yöntemlerle tatları ve aromaları zenginleştirilerek artık bir "kültür" olmuşlardır.

Acı olan, bazı bilim insanlarının bu kültüre (şu anki teknoloji ile daha iyi saklama koşulları olduğunu söyleyerek) artık gerek kalmadığı görüşü bildirmeleridir. Oysa şu an sucuk, pastırma gibi ürünlerde gayet yaygındır. Bazı bilim insanları da bu kültürün devam etmesi için çalışmaktadırlar.

Bilimsel bir yayının kapağı (Büyük hali için fotoğrafa tıklayın)

Bu ürünlerin elbette fabrikasyon üretimlerini çeşitli yerlerde bulabilmek mümkündür. Büyük marketlerde özellikle karşımıza çıkmaktadırlar. Ancak ne kadar geleneksel yöntemlerle üretildikleri ve ne kadar geleneklere bağlı olarak malzeme seçimi yapıldığı ne yazık ki aşikardır.

Bu iki değerli insanın üstlendikleri misyon, bu kültürü olabildiğince fazla sayıda insana anlatabilmek ve bu kültürü son zamanlarına kadar devam ettirebilmektir.

NOT: Tunç Balıkçılık tarafından üretilen mamüller Avrupa Birliği Standartlarına uygun ve Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı Onayı ile üretilmektedir.

Şener ERGUNSÜ'den Uskumru Dolması Tarifi (Hiç duymamıştınız değil mi? ) için TIKLAYIN!

Pardus ve Ben...

2009-04-25T02:01:00.005+03:00

Yaklaşık bir kaç saat önce bilgisayarımdaki Pardus'u çökerttim.

Başka bir işletim sistemi kullanıyor olsaydım sanıırm şu anda bu konuda uzman bir dostumun gelmesini ve bilgisayarı yeniden formatlamasını bekliyor olacaktım.

Ancak bir saate yakın bir sürede sadece bir cd takarak pardusu hiçbir sürücüye gerek kalmadan kendim kurdum.

Bilgisayardan yazı yazmak, fotoğraflara bakmak ve Picasa gibi bir program ile onları düzenlemek, internete girmek dışında anlamayan ben bir işletim sistemini hiç bir yardım almadan kurabiliyorum.

Teknik konulardan bahsetmeyeceğim(Sanki çok biliyormuşum gibi... :) )Pardusun ve dolayısı ile Linux işletim sisteminin ve bu işletim sisteminin faydalarını internette kısa bir arama ile öğrenebilirsiniz.

Ancak ben en önemli faydasını söylemeden edemeyeceğim. İnternette gezinirken, maillerinize bakarken güvendesiniz. Virüs tehdidi yok. Virüsler bilgisayarınıza zarar veremiyor, kişisel bilgileriniz ele geçirilemiyor. Sanırım bu bile başlı başına Pardus ve Linux kullanmak için bir neden olsa gerek...

Linux işletim sisteminin zorluklarından bahsediliyor. Doğrudur... Benim gibi bir kullanıcı için pek çok bilinmez içeriyor. Ancak normal bir bilgisayar kullanıcısı için Pardusu kullanmak o kadar kolay ki. İşte bakın bu satırları Pardus kullanırken yazıyorum.

Pardus kullanırken ihtiyacınız olan pek çok programa ücretsiz olarak sahip olabiliyorsunuz. Zaten Pardus ile kurulu gelen programlar sayesinde ek bir programa ihtiyaç duymuyorsunuz. İlla kullanmak istediğiniz bazı programların benzerlerinin ve bazı özellikleri ile çok daha iyilerinin olması yanında "wine" gibi uygulamalar ile de çalıştırabiliyorsunuz.

Uzun lafın kısası... Kendimizi Microsoft'un tekelinden kurtaralım. Antivirüs programlarına dünyanın parasını ödemeyelim. Çok daha düşük maliyetli donanım ile çok daha verimli bilgisayarlar kullanalım. Crack ile uğraşıp illegal yollara başvurmayalım.

Pek çok gönüllü Pardus'ta kurulu gelen IRC ile Pardus ve Özgürlük İçin odalarında size yardımcı olmak için bekliyorlar. Ayrıca Özgürlük İçin ve Pardus-Linux forumlarında da aradıklarınızı bulabilirsiniz.

Pardusa bir şans verelim... Ben eminim ki biraz sabırlı olursanız çok sevecek ve vazgeçemeyeceksiniz.

Not: Logolar, Özgürlük için ve Pardus'un resmi sitesinden alınmıştır.

Güzelbahçe'de Bahar...

2009-04-17T09:39:00.007+03:00

İlkbahar bu yıl geçen seneye nazaran daha uzun sürdü.

Hal böyle olunca yazılarımızda "bahar" adı taşıyan başlıklar hala arz-ı endam ediyor.

Dün köye gittim. Bir cenaze nedeniyle. Köyümüzn mezarlığı harika bir yerdedir. Yaşarken her ölümlünün hayatını geçirmek isteyeceği, bir tepenin üzerinde, altı hemen çamlık, önü olabildiğince İzmir Körfezi manzarasına haiz, arkası ise dağlar... Belki de köyde kimse bu yüzden öyle yazlık mazlıkla uğraşmıyor, "nasıl olsa en kıral yere gideceğim!" diye düşünüyor olsa gerek. :)

Etrafa şöyle bir baktım da yaz öyle kolay kolay geleceğe benzemiyor gibi... Bir kaç fotoğraf çekip gördüklerimi paylaşayım istedim.

Mezarlıktan İzmir Körfezi ve Güzelbahçe'nin sahil kesimi, bahçeler... Ortadan geçen otoyol Çeşme-İzmir Otoyolu.

Papatyalar her yerde.

Azgan Dikenleri olabildiğince çiçek ve mis gibi kokuyorlar...

Bozamık Çalıları çiçeksiz olur mu?...

Mandalinlikte Bahar

2009-04-12T21:19:00.010+03:00

Bugün irileştiyse bir kaç erik koparayım biraz da çağla doldurayım diye bahçeye bir uğradım. Gördüklerimi aktarayım dedim.

Portakallar çoktan çiçek açtılar. Arıların vızıltıları portakal ağaçlarında yoğunlaşıyor. Çiçekleri öylesine güzel kokuyor ki, bu kokuyu duyamayanlar çok şey kaçırıyorlar. Teknoloji ne yazık ki burada dur diyor. Kokuyu tarif etmenin ve burada aktarmanın bir yolu yok.

Mandalinler ise daha yeni tomurcuklanıyor. Esas cümbüş mandalinler çiçek açtıktan sonra başlayacak. Sabahları işe mandain kokuları arasında gideceğim. Bir ay kadar sürecek bu. Tadına doyulmaz ve bir o kadar da keyifli... On beş gün kaldı. Bir foto çektim ama dikkat edilirse çiçeklerin tomurcukları görülebiliyor.

Bahçenin çardağında mor salkım tüm güzelliği ile arz-ı endam etmiş. Sizlere göstermeden olmazdı.

Son olarak da asmanın filizleri. Yanlış hatırlamıyorsam cinsi razakı. Ancak bu üzüm tatlılaşmıyor allah tatlılaşmıyor :)

İzmir'in sarmaşık ve tilkicenleri... :)

2009-04-03T23:11:00.003+03:00

Garavo Günlüğü'nde Mehmet Bey sarmaşık (acı ot)ve tilkicen (tilkişen) leri yayınladı. Bizler de keyifle izledik. Kendisine fırsat bulduğumda toplayıp yayınlayacağımız ifade etmiştim. Hatta bir süprizden de bahsetmiştim ancak ne yazık ki bu gerçekleşmedi.

Bugün arabanın vizesi için izin almıştım. Anlatılanlar yazılar ve çizilenlerden sonra aklımda hep bir "acaba?" sorusu vardı. Ancak bugün yapılan kontrollerin ne kadar güzel ve işlemlerin de bu kadar kolay işlediğini gözlerimle gördüm. Öğlene kalmadan işim bitmişti.

Benimle beraber gelen babamı köye bıraktığımda iki lokmada bir şeyler yiyeyim dedim. Yemekte gelineli (gelincik)ile beraber arapsaçı kavurması vardı. Afiyetle tüketildi. Bu arada annem hadi sarmaşığa gidelim deyince de ben de bu fırsatı kaçırmadım.

Gittiğimiz yer Uzunkuyu Mesire Yeri'nin(Çeşme yolu üzerinde Uzunkuyu Köyü'nü geçtikten hemen sonra) arkası idi.

Sonuç gayet tatminkar idi. Oğlum Deniz'inde benimle beraber olması daha bir keyifli kıldı tabi bu sarmaşık macerasını.

Lafı fazla uzatmadan fotoğraflara geçmek istiyorum. Cep telefonu ile çekildiği için kaliteden dolayı çok özür diliyorum. En kısa zamanda şarjlı piller ve bir şarj cihazı alıp benim pil canavarını yola getireceğim.

Sarmaşıklar resmen kudurmuş
Yanlız bir sarmaşık (Karakelle-Garakelle)
Açıkta çıkmış, sarılacak bir şey bulamayınca birbirlerine sarılmış sarmaşıklar...
izmir'in tilkicenleri
Annem, Deniz ve hasılat :)

2009 Yılı Sezon Açılışı. Gönsüz Koyu...

2009-03-30T12:48:00.023+03:00

Havaların yavaş yavaş ısınması ile birlikte kıyı avcılığında da hareketlenme başladı. Daha önceki senelerden edindiğimiz tecrübelerle tama da bu günlerde balığın kıyıdan av vermeye başlayacağını zaten biliyorduk. Ancak geçen yıl beklemediğimiz bir şey olmuş ve bir ay kadar sonrasından itibaren av vermeye başlamıştı kıyılar. Kafamızda bu konuyla ilgili soru işaretleri vardı.

Karaburun yarımadasının uç noktasından biraz da batısına doğru, Küçük ve şirin köyler sıralanmıştır yol üzerine. Bu yol Karaburun'dan devam ederek yarımadanın batısını kat eder ve istenirse geriye, Balıklıova'ya istenirse de Çeşme Ilıca'ya kadar sizi götürür.

Yoldan Bir Manzara

Yeni Liman'ı geçtikten sonra sizi Haseki Köyü karşılar. Yavaş yavaş tepelere tırmanırken artık zirveye yaklaşmışken karşınıza Sarpıncık Köyü çıkar. Bu iki köyün aşağısında doğa harikası koylar bulunur. Bunlar; Kumbükü, Hamzabükü, Gönsüz, Harıp, ve az daha ilerde parlak Köyü'nün yalısı olan Badembükü... Kumbükü bizim bu bölgedeki ilk göz ağrımızdır esasen. Daha sonra Gönsüz ve Badembükü gelir. Hamzabükü avlanmadığımız bir yer. Çünkü koya çok yakın yerleşimler var ve bizler istemeden de olsa o sessiz dingin koyda yaşamaya alışmış insanları rahatsız edrmiyiz? endişesi taşıyoruz. Oysa biliyoruz ki hiç tanımadığı insanları bile evlerine çağırıp çay kahve ikram edecek kadar da konuksever ve hiç art niyet düşünmeyen pırıl pırıl insanları vardır oranın.

Sarpıncık Köyü

Dağlarına Bahar Gelmiş Memleketimin...

Gönsüz koyunun bizler için önemli bir özelliği var. Bu koy yöredeki en derin koylardan biri. Çabuk derinleşen yapısı belli noktalarda takılmayan ileşen olmayan dip yapısı, içe doğru kapana iki burun arasında kalıyor olması ve dolayısı ile döküntülüklerin koyun her iki yakasında suyun içinde ilerlediği bir koy. Bu balık avı açısından burayı çok cazip kılıyor. Bunun yanında yöre insanına göre "Gönülsüz" bir koy. Hiç bir şey yetişmediği için bu isim verilmiş. Zaten koyda bu bir şeyler yetiştirme çalışmalarının izleri görülüyor. Terk edilmiş kulübe şu anda kekliklere ev sahipliği yapıyor. Koyun yöredeki bir diğer adı da "akrepli koy". bu isimi her taşın altında rastlanan siyah (yine yöre insanının söylediğine göre...) akreplerinden alıyor.

Issız dağların müdavimleri...

Gönsüz Koyu

Aslında bizler gece avcıları sayılabiliriz. Bu nedenle oltamızın ucundan mığrimiz eksik olmuyor. Gecenin gelişi bizim için başka bir güzel oluyor. Güneşin Sakız Adası üzerinden batışını izlemek, bu arada mangalın ateşini yakmak, yemek için nevaleyi hazırlamak, bu arada oltaları ihmal etmemek... Hafif bir koşuşturmaca oluyor yani. Ama sonu güzel bir koşuşturmaca... Yemekler yenilecek, endorfin salgılanacak, üzerine çaylar içilecek...

Gönsüz'de Günbatımı

Rahatımıza da düşkünüz hani...

Sezon açılışına üç kişi gittik. Ben, Rıdvan ve Onur. Rıdvan bizim köyün delisidir. Zaman, mekan onun için tanımsızdır balık avı söz konusu olduğunda. Onur yoğun iş temposundan fırsat bulduğunda böyle bir avı asla kaçırmaz. Şanssızlığını yenebilse güzel balıklar yakalayacak, hatta balık yakalayacak ama merakla bekliyoruz biz de ne zaman olacağını? Ben... Ben de Pekmezci. Namı-ı diğer Apartman Balıkçısı. İşte böyle arada balığa bile gidiyorum.

Ekip İş Başında

Yemler Klasik İzmir Yemleri... Mamun, Boru Kurdu, Sülünes, Madya... Bende ekstra olarak ufak kalamarlardan var. Kamışın birini gezer kurşunlarla donatıyor ve tekli iğneme kalamarı takıp bir güzel bait elastic ile sarıyorum. Ve savuruyorum. Surf kamışımın ucundaki halkanın kırıldığını görüyorum evde. Canım sıkılıyor ancak halledilmeyecek bir şey değil. Bu nedenle bu kalamarı normal kamışla atmak zorunda kalıyorum. Ancak ulaştığı mesafe tatmin edici. Diğer kamışımla da mamun, boru kurdu ve sülünes ile avlanıyorum. Klasik üç iğneli takım var onda. İğneler... Crown 2505 3 numara...

Yakalanan balıklara gelince... Gecede Rıdvan Show vardı. Ben bir adet mırmır yakaladım. Çok iri değildi. Ancak bu sezonun ilk balığı olması münasebetiyle geriye salınmadı.

Sezonun İlk Balığı Bir Mırmır

Yukarıda da dediğim gibi geceye Rıdvan damgasını vurdu. Yakaladığı balıklar hem boy olarak hem de adet olarak bu mevsim için oldukça tatminkardı.

Ve Huzurlarınızda Rıdvannnn!!!

Balıkları Çifter Çifter Çekti...

Balıkavından önce keyif almak lazım. Keyif almayı bilmek lazım. Geçen gece oltalarda hiç bir hareket bile olmasa inanın hiç birimiz gam yemezdik. Dostlar bir arada oldu mu gerisi vız gelir tırıs gider.

Ege'den, bakir bir koydan aktaracaklarım şimdilik bu kadar.

Rastgele...

Bait Elastic.

2009-03-25T08:34:00.003+02:00

Bait elastic için elastik yem bağlama ipi diyebiliriz.

Son iki yılda adı sıkça duyulmaya başlayan ve son bir yıldır da malzemecilerin tezgahlarında ya da bazı online alışveriş sitelerinde tek tük de olsa görünmeye başlayan bait elastic mucize gibi birşey aslında...

Yurt dışında "surf casting" sitili ile avlananların baş yardımcısı... Niye mi?. Nedeni basit. Surf castingde atışlar çok sert olmakta. Bu nedenle misinanın ve doğal olarak da misina üzerindeki malzemelere çok büyük bir şok gelmekte. Surf castingde kullanılan takımlar işte buna göre dizayn edilmişler. Malzemelerin dayanıklığı ona göre... Ama ya yem?

Kullanılan yemleri bu şoka dayandırmanın bir yolu yok. Sonuçta kullandığınız yemin özelliklerinin (görünüş, koku gibi...) bozulmamış olması gerekiyor. Ancak işte yukarıda bahsettiğimiz bu şok neticesinde yem ya bozuluyor ya da düşüyor. Akıl sahibi oturmuş düşünmüş...

Bait elastic denen malzeme aslında çok ince bir misinayı andırıyor. Kullanılan materyal nedir bilemiyorum. Açıkcası hiç araştırma gereği de duymadım. Ancak ingilizce isimlerden yola çıkarak bazılarının pamukla ilgisi olduğunu söyleyebilirim. Benim kullandığım bait elastic misinaya benzeyenden.

Kullanımına gelince... Çok basit. Hangi yemi kullanacaksanız onu nasıl alıştıysanız öyle takıyorsunuz ve bait elastic ile sıkıca sarıyorsunuz. Bait elastice göre bir yem takma şekliyle bugüne kadar ben karşılaşmadım. Görevi yemi tutmak, sıkılaştırmak. Şeffaf olduğundan dolayı balıklar tarafından fark edilmiyor. E daha ne olsun :) En önemli faydalarından biri de ufak balıkların yeminize musallat olup yeminizi kısa sürede parçalamalarını engelliyor. Biliyorsunuz büyükler gelene kadar ufaklar yemi parçalıyorlar ve büyüklere bir şey kalmıyor. İşte bu malzeme yeminizin büyük balıklar yanına yaklaşana kadar tek parça kalmasını sağlıyor.

Yurt dışındaki fiyatı 1 sterlin ya da 1- 1,5- 2 $ arasında değişiyor. Ne yazıkki ben ülkemizde en ucuz 10 lira civarında fiyatlar gördüm. Elbette bundan getirilen malzeme sayısını azlığı ve doğal olarak da gümrük ve nakliye fiyatlarının ürüne daha fazla oranda yansıtılmasının payı büyük.

Bait elastik kullanırsanız pişman olmazsınız.

Bu konu ile ilgili videolara video paylaşım sitelerinde arama yerlerine surf casting ya da bait elastic yazarak ulaşabilirsiniz.

Bait elastic'in yengeç ile kullanımı

Bazı bait elastic kullanım şekilleri.

Bait Elastic'in yem teli ile birlikte kullanımı

Çember İğneler (Circle Hook) ...

2009-03-24T12:34:00.003+02:00

Amatör balık avcılığında iğnelerin yeri tartışılmazdır. Günümüzde pek çok farklı firmanın pek çok farklı modeli piyasada bulunmaktadır.

Ancak son zamanlarda yeni bir tür iğne ile karşılaşmaktayız. İngilizcesi Circle Hook olan bu iğnelerin dilimizdeki karşılığı Çember iğne olarak tanımlanıyor.

Çember iğneler klasik alıştığımız iğnelerden farklı bir yapıya sahipler. Hatta bu iğneyle ilk karşılaşıldığında "Bu iğneyle balık mı yakalanır?" sorusunu kendimize sormadan edemiyoruz.

Ancak çember iğneler yurt dışında özellikle Amerikada çok öncelerden beri kullanılagelmekte. Özellikle orkinos paraketeleri için üretilmiş olan bu iğneler daha sonraları özellikle yakala&bırak yöntemini kullanan avcılar için vazgeçilmez olmuştur.

Çember iğneler asla tasmalama gerektirmeyen bir dizayna sahiptirler. Özel yapıları sayesinde balık yemi ağzına alıp uzaklaşmaya başladığında balığa saplanırlar. Özellikle bırakma avcılığında vazgeçilmezdirler. Çember iğneler ile avlanıldığında balığın yemi yutması durumu ile asla karşılaşılmaz. İğne her zaman balığın damağına saplanır. Bu da istenmeyen türlerin ya da limit altındaki balıkların zarar görmeden geri salınmasına olanak sağlar ki bu nedenle yakala&bırak yöntemi ile avlanan avcıların gözdesidirler. Çember iğnelerde asla tasmalama yapılmaz. Yapılacak olan tasmalama çember iğnenin saplandığı yerden çıkmasına sebep olabilir.

Artık balık malzemesi satan yerlerde sıklıkla görünen bu iğneleri alıp denemenizi özellikle tavsiye ederim. Unutmayın bu iğneler özellikle oltanın elde tutulmadığı balığın kendisinin yakalanması hedflenen avlar için uygundur. Tekneden kullanımında olumlu görüşler olsa da el alışkanlığı neticesinde yapılacak sert tasmalamalar balıkların kaçmasına neden olabilir. Özellikle tekneden yapılan derin su avcılığında kullanılabilir.

Bu konuda daha fazla bilgiyi buraya tıklayarak alabilirsiniz.

Ayrıca buradan da bilgi alabilirsiniz.

Mandalinlikte Bahar Hazırlıkları...

2009-03-22T17:32:00.006+02:00

Bu hafta sonu aslında niyetim sarmaşığa gidip hem toplamak hem de fotoğraflamaktı. Ancak babam cuma akşamı cumartesi mandalinlikte damlama hortumlarını kaldırmamız gerektiğini söyleyince planlar suya düştü tabi.

Pazar günü havanın kötü olacağını daha önceden biliyordum. Yağmur nedeniyle sarmaşık aramak pek mümkün olmayacaktı. Açıkçası sarmaşık için sırılsıklam olmayı göze alamadım.

Mandalinlikte çalışırken aklıma bir iki kare fotoğraf çekip bunu paylaşmak geldi. Uzun zamandır buraya da bir şey yazmamıştım. Fırsat bu fırsat dedim kendi kendime :)

Damlama hortumları bu mevsimde yerden kaldırılıyor. Bunun iki nedeni var. En önemli nedeni tarlanın sürülecek olması. Traktör tarlaya girecek ve mandalinlerin aralarını sürecek. Elbette damlama hortumlarının yerde olması mümkün değil. İkinci neden ise tarla sürülmeyecek olsa bile damlama hortumlarının otların altında kalması ve ilerde toplanmalarının zor olması ve otların sulama esnasında suyun toprağa yeterli miktarda ulaşmasını engellemesi...

Aslında damlama hortumları bir araç yardımı ile rulo haline getirilerek toplanıyor. Ancak iki defadır biz hortumları sökmek ve tamamen kaldırmak yerine ağaçların üzerine almayı tercih ediyoruz. Traktör altından geçebiliyor ve sürülme esnasında herhangi bir engel yaratmıyor bu hortumlar. Bu buluş bana ait. Daha önceki seferlerde hortumları o şekilde toplamak zor geldiği için babama bu yöntemi önermiştim. Tembellik bir işe yaradı yani sonunda :)

Öğleden sonraya kadar çalışma devam etti ve hortumlar askıya alındı. Gerçi gece esen sert lodosta yere düşen oldu mu bilmiyorum. Gidip bakmaya fırsatım olmadı.

Toprak tava gelirse (yağmurlar biraz müsaade ederse) tarla sürülecek damlamalar tekrar serilecek. Bu arada sürülme işleminden sonra mevcut otlar toprağa karşacak. Yeni çıkan otlara karşı ise ot ilacı ile mücadeleye devam edilecek.

Bu yıl değişik bir uygulama yapılacakmış. Bana göre gayet güzel bir yöntem ancak alt yapısı hazırlanmadığı için eziyetten başka bir şey olmayacak sanırım.

Tarlaya ilaç atılacağı zaman ( Bu belki sadece mandalinler için geçerli olabilir) Tarım Köy İşleri İlçe ya da İl Müdürlüğünden bir mühendise reçete (hangi zararlı için ilaçlama yapılacaksa) yazdırılacak ve bu reçete ile ilaç alınacak ve ilaçlama yapılabilecek. Güzelbahçede İlçe Müdürlüğü olmadığında İl Müdürlüğüne gidilecek. Güzelbahçeden Bornovaya...

Denizlerimizde Yaşayan Kemikli Balıklar Tür Listesi

2009-02-25T14:43:00.002+02:00

Amatör balıkçılıkla uğraşan bir çok kişi bazen hiç bilmediği balıklarla karşılaşabilmektedir. Ve aklına hemen" Acaba bu balık ne? sorusu gelir. Verilen cevaplar daha çok kulaktan dolma bilgiler ve yöresel isimlerdir. Kulaktan dolma bilgiler yanlıştır. Yöresel adlar ise balık türlerinde karışıklığa neden olurlar. Örneğin Akya ve Sarıkuyruk balıklarının her ikisine de "Kuzu" adı verilmektedir.

İnternet ortamı da pek çok yanlış bilgi içerir. Kişiler balığı araştırdıklarında ya o balığa verilmiş yanlış bir ismi öğrenir ya da doğru isim altında verilmiş yanlış bir fotoğraf nedeniyle balığı tanımlayamaz.

Bazı balıklar yaşadıkları sulara ve bölgelere bağlı olarak farklılıklar gösterebilirler. Özellikle renklerde bu farklılıklar barizdir. Bu nedenle renk bir tanımlama aracı olarak ilk başta gelmemelidir.

Balıkları tanımlamanın pek çok yolu vardır. Bazen tek bir özellik yeterli olurken bazı durumlarda iki ya da daha fazla özelliğin bulunması gerekebilir. Bazı türlerde tanımlama ancak gen testleriyle mümkündür.

Balıkları tanımlarken elimizin altında sağlam ve güvenilir bir kaynak olması gereklidir.

Balıklar hakkında benim en çok başvurduğum kaynak Fish Base'dir. Ülkemizde de Bilim ve Teknik Dergisi'nin dolayısı ile TUBİTAK'ın yayınladığı tür liste(si)leridir.

Ancak hep eksikliğini hissettiğim bir şey vardı bu tür listelerinde. Balıkların adları vardı ama o balık adı için internette bir arama yaptığınızda çok farklı fotoğraflara ulaşabiliyordunuz. Ayrıca elinizde bir balık varsa fotoğraflara ya da çizimlere bakarak kısayoldan balığı tanımlayamıyordunuz.

Ben de epey bir uğraştıktan sonra Kemikli Balıklar Tür Listesi'ni, içindeki türlerin fotoğraflarını ya da çizimlerini de koyarak yeniden düzenlemeye çalıştım.

Emin olamadığım fotoğraflara ya da çizimlere yer vermedim ve bir kaç türün ise fotoğraf ya da çizimini bulamadım.

Bu çalışmayı yaparken Sayın Yakup ERDEM'den gördüğüm destek için çok teşekkür ederim.

Umarım faydalı olur...

İnteraktif Kemikli Balıklar Tür Listesi (Fotoğrafları ve Çizimleriyle) ne ulaşmak için tıklayın.

Papatyalar...

2009-02-04T08:39:00.006+02:00

Havalar artık geç kararıyor....

Hal böyle olunca akşamları otobüste etrafı daha çok seyretme imkanı oluyor. Şehri daha fazla görüyorsun. Akşamları Sahil Yolu'nda daha çok balık avlayan (Sözde yasak), daha çok gezen, dolaşan, koşan var. Eh tabi daha çok genç aşık... :)

Ancak şehir işte. Yaşıyor şehir olmanın gereklerini. Uzun zamandır gözlerimi kapıyordum otobüste, uyuyormuş gibi... Bıktım artık hep aynı şeyleri görmekten. Aynı yüzlerle karşılaşmaktan. Ne kadar güzel olursa olsun şehir, atamıyor üzerinden bu sıradanlığını. Dümdüz deniz bile bozamıyor bunu. Çoğu zaman o bile sıradan geliyor insana.

Narlıdere'den sonra Ege Ordu Komutanlığı başlar. Bir kaç kilometre devam eder. Yolun sağında İzmir-Çeşme Otoyolu, solunda askeriye... Askeriyeye gelince toprak görünür. Toprak olunca da üzerinde çeşitli bitkiler...

Bitkilerin güzel bir yanı var; sürekli sabit değiller. Küçücük başlayıp kartlaşıncaya kadar farklı halleri var. Her bakışında insan farklı şey görebiliyor.

Dün dikkatimi çekti. İstihkam'ın nizamiyesinin karşısında ESHOT'un garajı var. Orada toprak daha bol, garajın bitiminden başlıyor. Otoyol için doldurulan alandan bahsediyorum. Burası otoyola kadar çok geniş ve üzerinde daha çok bitki yetişebiliyor. Tam bu noktada yolun kenarında beyaz birşeyler dikkatimi çekti.

Papatyalar...

Çıkmışlar... Benim sarı benekli kar tanelerim çıkmış. Dün Mehmet Bey'e "Yaşasın bahar geliyor!" demiştim. Bunu gözlerimle görmek çok hoşuma gitti.

Papatyaları çocukluğumdan beri severim. Dağda bayırda çok dolaştığımdan, ovalarda bol bol gezdiğimden belki de çocukken... Ovalarda papatya çok olur. Zeytinlerin diplerinde... Geniş çimenliklerde... Kar yağmış gibi uzaktan seyredilir. İçlerinde yürürken ayakkabıları sarıya boyarlar ve o kendine has kokuları sarar her yeri. Güneş sıcaktır, artık ısıtmaya başlamıştır insanı. Papatyaların aralarında daha nice başka çiçek açmıştır... Küçük çocukların neşeli gülücüklerini andıran bir tebessüm vardır insanın yüreğinde... Bahar yorgunluğu falan hak getire, ne yorgunluğu? Cıvıl cıvıl insan yorulur mu hiç? Yorulmaz...

Belki de yaşlandığımdan mıdır nedir? Bilinmez... Şimdilerde daha bir keyif alıyorum bu mevim değişikliklerinden. Hepsinin ayrı bir tadı, kokusu, giysisi var. Ama yalan yok, baharın tadı bir başka, kokusu bir başka, hele hele o elbisesi... Çok güzel yahu!

Yeniden diriliş... İşte bahar bu!

Papatyalar bunun ilk habercilerinden. Hadi diyorlar bizlere, silkinin, ayağa kalkın... Kendinize gelin, insan olduğunuzun farkına varın... Ait olduğunuz yere dönün diyorlar...

Dönecek miyiz? Papatyaların dediklerini yapacak mıyız?

Hadi! Onları kırmayalım...

Rüzgar Bulucu... www.Windfinder.com

2009-02-03T08:38:00.011+02:00

Malum balık merakımız var. Eh, dağda bayırda gezmeyi de seviyoruz. O zaman havayı iyi tahmin eden bir yere bakmadan sağa sola çıkmak olmaz.

Devlet Meteoroloji İşleri Genel Müdürlüğü diyorsanız yanılıyorsunuz... Akşam TRT'den bakarım diyorsanız ı-ıh... Olmadı. NTV; o biraz yaklaşıyor, ama o da değil.

Güvenilir iki site var. Biri Atina Üniversitesi diğeri de Almaya'dan Windfinder . Atina üniversitesinde bakmak istediğiniz bir şeye ulaşmak biraz zamanınızı alıyor. Windfinder daha kolay kullanıma sahip bir site. Bu nedenle benim tercihim o...

Lafı çok uzatmadan Windfinder'ın kullanımına geçelim.

Öncelikle http://www.windfinder.com yazarak başlıyoruz. Sayfa açılıyor. 1 numaralı resimde kırmızı sarı ve mavi noktalar göreceksiniz. Kırmızı noktaların bulunduğu menülerden önce Türkiye'yi daha sonra da bulunduğunuz bölgeyi, bulunduğunuz bölge yer almıyorsa da en yakın yeri işaretleyeceksiniz. Bunların haricinde sarı noktalı haritadan seçim yapabilir ya da mavi noktalı yerden öğrenmek istediğiniz yerin adını yazarak arama yapabilirsiniz.

Resim 1.

Bölgemizi seçtikten sonra kırmızı noktaların bulunduğu menünün altında iki farklı seçenek göreceksiniz. (1. Nolu resimde bölge isimlerinin altında kalmış olduğundan görünmüyor) Wind Report'u tıklarsanız aşağıdaki grafik gibi bir grafik gelecek karşınıza. Burada gerçek zamanlı olarak rüzgarın durumunu öğrenebilirsiniz.

Resim 2.

2 Nolu resmin hemen üzerinde bir de Wind Statistic linki göreceksiniz. Buraya tıkladığınızda karşınıza 3. No'lu resimdeki sayfa çıkacaktır. Buradan bulunduğunuz bölgenin yıllık ve aylık istatistiklerine (rüzgar şiddeti, yönü, hava sıcaklıkları gibi...) ulaşabileceksiniz.

Resim 3.

Tekrar başa dönelim. Anasayfada Wind Report yerine Wind Forecast 'ı tıkladığınızda açılan sayfa ilk başta sizin gözünüzü korkutabilir. Bir sürü renk, bir sürü ok vs. vs. Oysa dikkatli baktığınızda, rüzgar yönü, rüzgar şiddeti, hava sıcaklığı,bulutluluk ve yağmur bilgilerinin hepsinin toplu olarak size üçer saatlik aralıklarla verildiğini göreceksiniz. (Resim 4.) Bu sayfa gün içerisinde sabah 08:30 da, öğlen 14:30 da, akşam 20:00 da ve gece saat 02:00 da güncellenmektedir.

Resim 4.

Burada gösterilen saat dilimleri hem UTC hem de local olarak gösterilmektedir. Bu nedenle UTC saatleri dikkate almamakta fayda var. Kafa karıştırmaması açısından. Bu sayfadaki bilgileri yorumlarken şuna dikkat etmeliyiz; Ok işaretleri bize rüzgarın nereden estiğini göstermektedir. ok işaretlerinin üzerine gelinip ( fare imleci ile) beklenildiğinde zaten rüzgar yönünü yazacaktır. Ama hiç bir şey bilmiyorsanız okun yönü sayfanın altını gösteriyorsa Kuzeyli rüzgarlar, sayfanın üzerini gösteriyorsa da Güneyli rüzgarları gösterdiğini unutmayın. Okların altında çeşitli renklerde sütunlar olduğunu da görmemenize imkan yok. Bunlarda rüzgarın şiddetini ifade etmekte... Sütunun boyu ne kadar uzunsa ve rengi ne kadar kırmızıya yakınsa o kadar şiddetli demektir. Kısace özetlersek mavi "iyi, yeşil"orta", sarı "şiddetli", kırmızı ise "çok şiddetli" şeklinde anlayabilirsiniz.

Burada Rüzgar hızlarını farklı birimlerde görme imkanına sahipsiniz. Bofor, Knot, m/sn gibi... Sol taraftaki menülerde bulunan Change Units'i tıklayarak istediğiniz birimi seçebilirsiniz. 4. No'lu resimde dikkat edilirse altı sarı çizgi ile çizilmiş Wind Speed ve Wind Direction linkleri görülecektir. Bu linklere tıkladığınızda içerisinde farklı birimlerdeki rüzgar şiddetlerinin diğer birimlerdeki karşılıklarını öğrenmek için bir çevrim tablosu, rüzgar şiddetini bofor ve Knots(deniz mili) olarak karşılaştıran bir tablo (Bu tabloda rüzgarın deniz üzerinde ve karada yaptığı etki anlatılır. Örneğin 5 bofor bir rüzgar karada nasıl etki gösterir, denizde nasıl etki gösterir gibi...), rüzgar yönlerini ve hangi derecelerden estiklerini anlatan bir rüzgar gülü barındıran bir sayfaya ulaşırsınız.

Diyelim ki bulunduğunuz bölgeden başka bir bölgeye gideceksiniz. Unutmamanız gereken bir nokta var. Sizin bulunduğunuz bölge ile gideceğiniz bölgedeki rüzgarlar farklılık gösterebilir. Bunun sebebi de farklı basınç değerleri olmasıdır. Örneğin Güzelbahçe için Foça/Çiğli'ye bakabilirsiniz. Çünkü ikisi aynı hat üzerindedir ve bir birine yakındır. Ancak Güzelbahçe'den Karaburun'a gidecekseniz ya da Çeşme'ye gidecekseniz rüzgar farklılık gösterebilir. İki yer arasında farklı basınç eğrileri bulunabilir. Dolayısı ile farklı şiddette ve yönde rüzgarlarla karşılaşabilirsiniz. Bunu öğrenmenin iki yolu var.

Ya ana sayfaya dönüp gideceğiniz bölgeyi yeniden seçeceksiniz ya da hiç geriye dönmeden Forecast sayfasının üzerinde bulunan (Ege Bölgesi için Mediterranean East) linkine -Resim 5.- ) tıklayacaksınız. Ben size ikinci seçeneği tavsiye edeceğim. Esasen ben genelde bu linki kullanıyorum. Zira harita üzerinden havaya bakmak daha doğru tespitler yapmanıza yardımcı oluyor ve geneli görüp fikir edinebiliyorsunuz.

Resim 5.

Linke tıkladık ve sayfayı açtık... Karşımıza Ege , Marmara ve Akdeniz Bölgemizin batısını da içine alan bir harita çıktı. Dikkat edilirse bu harita üzerinde pek çok yer işareti, rüzgarın yönünü ve şiddetini gösteren oklar (Resim 6.) görülecektir.

Resim 6.

Buradan kırmızı noktalara tıklayarak o yerin Forecast bilgilerine ulaşabilir, gideceğimiz yeri harita üzerinde bularak hangi saatte (Resim 7.) ne yönden ve ne şiddette rüzgar eseceğini görebiliriz. Ayrıca alttaki "Animation" linkine tıklayarak bir animasyon halinde tüm zamanlardaki rüzgarları görebilirsiniz.

Resim 7.

Toparlayacak olursak...

Windfinder adlı siteye girdiğimizde bulunduğumuz bölgeye ait rüzgar durumunu, yıllık ve aylık rüzgar, sıcaklık istatistiklerini görebiliriz. Bunun yanında plan yaparken gideceğimiz yer hakkında yağmur, bulutluluk, rüzgar yönü ve şiddeti bilgilerini alabiliriz. Bunu hem Forecast bölümünden hem de harita üzerinden görebiliriz.
Gideceğimiz yer ile bulunduğumuz yer arasında mesafe farkı var ise tahminlere haritadan bakmak her zaman daha iyidir. Aynı il içerisinde bulunan iki yer için yağmur bilgileri çok farklılık göstermez iken rüzgarların farklılık gösterebileceği akıldan çıkarılmamalıdır.
Windfinder'da rüzgar bilgilerini çeşitli farklı birimlerde öğrenebilir, herhangi bir birimdeki rüzgar şiddetinin diğer birimlerdeki karşılığını öğrenebilirsiniz. Rüzgarların yönlerini ve kara ve deniz üzerindeki etkilerini öğrenebilirsiniz.
Windfinder Forecast bilgileri günde 4 kez güncellenmektedir. Hareket saatinize en yakın tarihteki ve zamandaki güncellemeye bakmanız daha sağlıklı bilgi almanıza yarayacaktır. Zira iki güncelleme arasında bile çok farklılıklar yaşanabilmektedir.
Planınızı hafta sonu için yapıyorsanız hava durumunu Çarşamba gününden itibaren takip etmenizi öneririm. Genelde doğru tahmin periyodu bir haftaya ulaşmakla birlikte kesin emin olabilmek açısından iki ya da üç gün kala tahminlerin iyice kesinleşiği unutulmamalıdır. Ben bir hafta öncesinde gösterilen tahminlerin bile saati saatine tuttuğuna şahit olmuşumdur.
Windfinder'a güvenebilirsiniz. Tahminlerin tutma oranı benim yaptığım gözlemlerle %95 lerin üzerindedir (Bu gözlemler bilimsel yöntemlerle yapılmamıştır). Arada su koyverdiği (!) oluyor tabi ama bu bir yıl içerisinde bir elin parmaklarını geçmez.
Asla unutmayın. Windfinder gibi siteler sistemlere göre tahminlerini yaparlar. Sizin yörenizde esen yöresel rüzgarları bilmelerine imkan da yoktur. Bu nedenle yörenize has rüzgarları öğrenin. Rüzgarları ve nasıl sonuçlar doğurabileceğini öğrenmeyi ihmal etmeyin. (Örneğin İzmir'de Lodostan sonra hava batı yaparsa çok sert eser. Çok yüksek dalgalar oluşmasına sebep olur. Ve yağan doludan sonra rüzgar ve yağmur durur. Hava ardından Kuzeybatı'ya yani Karayel'e döner ve hava yazsa serinler, kışsa soğur)

Umarım sizi sıkmamış ve faydalı, işinize yarayacak bilgiler verebilmişimdir.

ÖNEMLİ NOT: Yukarıdaki yazıda verilmiş olan tüm bağlantılar Foça/Çiğli 'ye aittir. Sizler anlatıldığı şekilde kendi bölgenizi seçtikten sonra bilgilere ulaşabilirsiniz!

Bu Senenin Son Mantarları

2009-02-01T21:57:00.019+02:00

UYARI: Bu yazıdaki mantarların fotoğraflarına bakarak mantar toplayıp yemeyi düşünüyorsanız intihar etmek için başka bir yol bulun derim. Zira bu şekilde ölüm çok acılı ve zor olacaktır. "Yok illada biz toplarız" diyorsanız şimdiden bir karaciğer edinmenizi tavsiye edeceğim. Yabani mantarları tanımıyorsanız asla toplamayın ve satın almayın. Yabani mantar toplamak ve yemek çok risklidir ve ölüm ihtimali çok fazladır!

......___________......

Güzelbahçe'de mantar mevsimi bu sefer oldukça uzun sürdü. Balığa gidecek arkadaş olmayınca pazar günümü yine dağlarda geçirmeye karar verdim.

Kendimi çok kasmadan öğle vakti yola çıktım. Fotoğraf çekmeyi de ihmal etmedim tabi. Ancak benim emektar HP'ye pil yetiştiremediğimden dolayı cep telefonu ile idare edeyim dedim. Bu nedenle fotoğraf kalitesi için şimdiden çok ama çok özür dilerim.

Güzelbahçe'den yukarıya dağlara doğru tırmanmaya başlayınca durup iki fotoğraf çekeyim dedim.

Biri doğuya, İzmir tarafına doğru

Diğeri de batıya doğru

Tırmanmayı sürdürüyordum. Dışarıda hava soğuk sayılabilirdi. Tabi yukarılara doğru çıktıkça deniz seviyesinden daha da soğuk hissediliyordu. Güneş ısıtmak için elinden geleni yapıyor ancak "Açı" yüzünden pek de ilerleme kaydedemiyordu:)Durup fotoğraflamak istedim ileriden Çatalkaya'nın görünüşünü...

Fotoğrafta ufuk çizgisinin ortasında görebilirsiniz.

Oldu olacak bir de hedefimdeki dağları fotoğraflayayım dedim.

Orman yoluna girdikten sonra vadiden aşağılara doğru arabamla yavaş yavaş ilerledim ve mantar aradığım sürekli bildiğim yere geldim. Planım iki ayrı yerde arama yapmaktı. Daha önce bulduğum Lepista Nuda'ların (Genel olarak Çinçine ya da Cincine olarak adlandırılır. Bizim yörede Mor Geyik olarak adlandırılmakta. Dünyadaki kıymetli mantarlardan biridir.) olduğu yere doğru yavaş yavaş tırmandım. Doğal olarak soğuk felan kalmadı direk ter bastı:) (Hamlık ve sigaranın birleşiminin doğal sonucu sucuk gibi terlemek...) Hem tırmanıyor hem de mantar aramaya devam ediyordum. Rusilla Delica'lar (Bu mantar Sinop'ta Koçak mantarı, bizim yörede ise Geyik Mantarı olarak adlandırılır)O kadar çoktu ki, hani mantar toplamayı seven biri olarak bu kadar çok içi geçmiş, toplanmadığı için çürüyüp gitmiş mantarı bir arada görmek ve onların sağlam haline denk geldiğini düşünmek insanı ağlamaklı yapıyor:) Çürümüş ve kurtlanmış oldukları için fotoğraflamadım bu mantarları...

Nihayet Mor geyikleri bulduğum yere geldim. Ve iki adet buldum yine. Birbirine yapışmış ki mantar...

Büyük bir keyifle, itinayla kestim bunları. Adetim olduğu üzere şöyle derin derin içime çekerek koklamayı unutmadım. Bu mantarların kokusu inanılmazdır.

Acele etmeden yavaş yavaş biraz da kendimi fazla yormak istemediğimden aheste aheste yürümeye devam ettim. Burası ilk bölgeydi ve başka mantara rastlamadım kurtlanmış Geyik Mantarlarından başka... Bu bölgedeki aramama son verdim ve aşağıya arabanın yanına inerek ikinci bölge için hareket ettim.

Aslında ilk bölgenin 250 metre yukarısındaydı aramanın başlayacağı nokta. Ama kot farkı nedeniyle yürümek oldukça uzun ve yokuş yukarı olduğu için oldukça da yorucu oluyordu. Bu nedenle bu tür yer değiştirmelerde arabayı kullanmak daha iyi oluyor.

İkinci bölge Çam mantarları (L. Delicius)[Umarım bun da doğru yazmışımdır]açısından zengin bir bölgeydi. Biraz tırmandıktan sonra çam mantarının o güzel görüntüsü ile karşılaştım.

Bu beni heyecanladırmıştı. Zira büyüklüğü hiç fena değildi. Yukarılara doğru tırmanmaya devam ettim. Her zaman aradığım yöne değil de yatay çizgiler halinde her zaman aradığım tarafın uç kısımlarını da içine alacak şekilde aramamı sürdürdüm. Bu taktiğim tutmuştu. Bu bölgeden hiç azımsanmayacak kadar (bu zamanda) çam mantarı topladım. Daha da yukarılara ulaştığımda Sevgili Mehmet VURAN'ın "Garova Günlüğü"nde bahsettiği Etçe Mantarının (Bizim söyleyişimizle "ere" mantarı. Karadeniz bölgesinde "geyik sırası mantarı"olarak adlandırılıyor. Uzunkuyu, Ildır tarafında "kalabak mantarı" olarak isimlendiriliyor. Latincesini hatırlamıyorum. Aramak da zor geliyor açıkcası:) ) kesilmiş olduğunu gördüm. Hem de kallavi bir saptı. Çok umutlu olmasam da o bölgede aramalarımı yoğunlaştırdım. Ve bana göre mantarların şahı olan "ere" ile karşılaştım. Elbette Mor geyikten daha derin bir nefesle kokladım, kokladım...

Aramamı sürdürdüm ve daha ilerilerde yine çam mantarları buldum. Yorulmuştum. Yavaş yavaş inişe geçtim. Artık mantar bulmanın imkanı olmayan bir yerde son hasılatımı fotoğraflayayım dedim.

Arabanın yanına ulaştığımda aklıma bölgede yetişen bir kaç çalının fotoğrafını çekmek geldi.

Önce bir yaban armudu fotoğrafladım.

Daha sonra da Bozamık çalıları takıldı gözüme. Baharda sarı, beyaz çiçekler açan, gövdesi oldukça gevrek olan bozamık çalısı özellikle tutuşturmalık olarak kullanılır. Bozamık çalılarının dibi "ere" ve "çam mantarı" yetişmesi için çok uygundur. Mantar ararken bu tür yerlerde daha dikkatli olunmalıdır.

Artık yeter dediğim sırada gözüme pıylan ve çıtırganlar takıldı. Bunları da fotoğraflamadan olmaz dedim kendi kendime:)

Pıylan

Çıtırgan

Hani eskilerden yaşı ilerlemiş olanlar der ya "Ölmez de sağ kalırsak"diye... O hesap işte. Seneye sağ olursak başka mantar maceraları ile yine buralarda oluruz.

Mığri mi, Yılan Balığı mı?

2009-01-29T11:06:00.010+02:00

Kimilerinin özellikle avladığı, benimse "keçinin sevmediği ot burnunda bitermiş" sözünü desteklercesine her balığa gidişimde oltamın ucunda birden fazla gördüğüm mığri(Conger conger)... Ekosistemde elbette sağlam bir yeri var ama oltamın ucunda her görüşümde oltamı tarumar ettiğinden, yaptığım yedek takımları çabucak bitirmeme sebep olduğundan mıdır nedir bilmem, "hani olmasa da olurdu" diye aklımdan sık sık geçirmeme sebep mığri... Teknik özelliklerini (!) uzun uzadıya yazmaya gerek görmüyorum.

Bir de yılan balığı(Anguilla anguilla) var elbet... Mığrinin sıklıkla yılan balığı olarak adlandırılmasına sebep, gerçek yılan balığı ismine haiz balık... Özellikle Muğla/Ortaca'da yörenin en önemli yemeklerine malzeme olur. Dünya üzerinde çok kıymetlidir. Özel olarak yetiştiriciliği yapılır. Avrupa'da üreme zamanalarında nehir ve tatlı su etrafında özellikle şeffaf olan yavrularının avcılığı yapılır. Yoğun avcılık nedeniyle tür üzerinde bir baskı söz konusudur. Yılan balıkları yanılmıyorsam 9 yaşına geldiklerinde Meksika Körfezindeki Sargossa denizinde son bulacak üremek için yaptıkları yolculuklara başlarlar. Velhasıl kelam mığriye göre özellikleri daha fazla olan bir türdür:)

Birbirlerine çok yakın özelliklere sahiptirler ve ayırt edilmeleri zordur. Ancak alt çenelerine bakarak ayırt edilmeleri daha kolaydır. Mığrinin alt çenesi üst çenesine oranla kısa, yılan balığında ise uzundur...

Avlarının nasıl yapıldığına gelince; Yılan balığı avlamadığım için bilmiyorum nasıl avlandığını ancak Mığriden farklı olmadığını düşünüyorum. Mığriye gelince her seferinde takım yapmak istemiyorsanız tek iğneli gezer kurşunlu bir olta ve yem olarak da sardalye öneriyorum. Ve elbette gece avlanmanızı...

Kıvrılan ve elinize aldığınızda elinizi beyaz bir sıvıyla kaplayan elinizde dönüp duran bir canlı arzu ediyorsanız sevinebilirsiniz ondan sonra :)

Son olarak içinde bol mığri bulunan bir balık avı videosu sunuyorum size... içinde bol mığri ve Pekmezci var:) Dedim ya "keçinin sevmediği ot burnunda tütermiş" diye...:) Çekimleri yapan Rıdvan. Sadece bu videoda değil herzaman böyle neşelidir. Diğerleri de Akın ve Onur, Timur... Bizim guruh yani:)

Daha Fazla Bilgi İçin:

Yılan Balıkları Takımı

Avrupa Yılan Balığı, Avcılığı ve Korunması

YILAN BALIĞI BİYOLOJİSİ VE YETİŞTİRİCİLİĞİ

Not: Yukarıdaki çizimler www.fishbase.org adlı siteden alınmıştır. FAO ya ait çizimlerdir. Telif hakları konusunda bu şekildeki bir kullanım için bir sınırlama getirilmemiştir.

İyi ki mantar var...

2009-01-26T11:18:00.003+02:00

Havalar soğudu, kış kendini iyiden iyiye hissettirmeye başladı...

Eh bu zamanlar levrek zamanı olarak adlandırılır. Kuzeydeki levrek sürüleri güneye inmeye başlarlar. Aslında niyeleri üremek... İş üremek olunca doğal olarak her şey de olduğu gibi levreklerin de gözü hiç bir şey görmüyor olsa gerek ki, oldukça fazla yakalanabiliyor daha doğru bir söyleyişle daha iyi av verebiliyorlar.

Daha önceki iki senede her sene bir tane olmak kaydıyla birer levrek yakalayınca bu sene de öyle olur umudu ile atladık gittik Karaburun'a... Hava aldık geldik... Bu sene kısmetimizde levrek yoktu. Olsun varsın. En azından gittik, aklımızda kalmadı...

Eh levrekten hava alınca kurtarıcımıza sığındık tabi. Mantar...

Doğayla baş başa olmanın kafa dinlemenin ve gerçekten de spor yapmanın başka bir yolu.

Mekan, Güzelbahçe'nin dağları... Vurduk dağlara kendimizi. Bu kez kırmızı şarap ve sucuk ekmek yok menüde. Eşek gibi fotoğrafta çekmedik ki... Derelerin tamamı akıyor, her yer su... İçtik derelerin berrak sularından... Yanı başında birer sigara içip soluklandık su sesinin eşliğinde... Mantarda bulduk elbet, ancak ne isminden bahsedeceğim, ne de nette bulup fotoğraflarını koyacağım. Ne olur ne olmaz... Biri okur, internet ortamındaki yalan yanlış bilgilere kanar, farklı bir mantarın altına yazılmış yanlış isimden yola çıkarak toplar, yer ve nalları diker. Maazallah... Türkiye' de yaşadığımız için bunun olma olasılığı çok yüksek. O nedenle dikkatli olmak lazım.

Şehre 15 dakika mesafede böyle güzelliklerin içinde olmak çok rahatlatıcı. Yol tarifi isterseniz eğer; Güzelbahçe'den yukarıya doğru çıkın, Küçük kaya Köyü'nü geçtikten sonra devam edin Payamlı'ya doğru. Bir virajda ormana doğru giren bir toprak yol göreceksiniz. İşte o yol orman yoludur ve sonuna kadar giderseniz Çatal Kaya 'ya ve Narlıdere'ye ulaşabilirsiniz. İmkanınız varsa gidin gezin görün. İçinize çekin tertemiz havayı. O derelerden su içmeyi unutmayın.

Belki haftaya da mantar serüvenimiz devam edebilir. Ondan sonra sanıyorum ki kalmaz mantar. Endişelenecek bir şey yok. Bu sefer Sarmaşık partileri başlayacak ve biz yine atacağız kendimizi doğanın kucağına...

Neden Apartman Balıkçısı?

2008-11-04T09:39:00.000+02:00

Soğuk kış günlerinde millet balığa giderken yok "hava soğuk", yok "ben sabahın köründe kalkıpta balığa malığa gitmem" demenin sonucudur Apartman Balıkçısı lakabı...

Eh, ben de hakkını sonuna kadar veriyorum bu lakabın...

Balık avlamak, amatör balıkçılık kimilerine göre bir vahşet, kimilerine göre de bir spor. Açıkcası dere boylarında, yaylalarda kırmızı benekli alabalıkların ve diğer türlerin peşinde koşanlar bunu gerçekten de spor olarak yapıyorlar. Kendimize şöyle bir bakıyorum da... Oltayı at, koltuğa otur, bekle... I-ıh bunda sporluk bir şey yok. Ya da bir teknede sabahın köründen akşam güneş batana kadar bir yere çakıl, kıçının ağrısını gidermek için türlü şekillere gir, işemek için anatomik özelliklerini sonuna kadar zorla (diğerinden bahsetmeye gerek bile yok) sonra "spor yapıyorum" de. Galiba bu da olmadı...

Ancak şu bir gerçek ki, çok rahatlatıcı, bazılarına göre meditasyon benzeri bir uğraş. Amatör balıkçıysan zaten yasa gereği farklı anlamlar katmak mümkün değil bu hobiye. Nihayetinde eğer alacaksan limitler dahilinde alacak, bırakacaksan da bırakacaksın. Para kazanmak mı? Bu düşünülebilir tabi. Para kazanmayı düşünüyorsan amatör lafını ağzına almayacaksın.

Apartman Balıkçısı'nın kısa hikayesi bu...

İnsanın kendisini bir hobiyle ilişkilendirmesi çok tuhaf gelebilir. Fakat bu hobi sayesinde ulaştığımız platformlarda bilgilendik, öğrendik, eğitildik... Ve dostlar kazandık. Gerçekten "dost" tanımlamasını hak eden insanlar... Beraber bir somun kuru ekmeği, bazen de lükse kaçarak beyaz peynirle paylaştık. Dertleştik, birlikte hüzünlendik birlikte güldük.

Apartman Balıkçısı olmak hiç de kötü bir şey değil...